DAGKRANT #4: SPEL

DAGKRANT #4: SPEL

MAANDAG 13 JUNI

SPEL

Hallo, beste Oerol-bezoeker! Wat leuk dat je de krant weer leest vandaag. Het leven is een schouwtoneel, ieder speelt zijn rol: wij die van redactie en jij die van lezer en waarschijnlijk ook die van festivalbezoeker. Wat speel jij je rol goed! Je bent om te beginnen een voorbeeldige lezer, zo hebben wij ze graag, en jouw reacties op sociale media en de ingestuurde lokroepjes stellen wij enorm op prijs. We zagen je bovendien bij de voorstellingen en kunstwerken waar wij ook waren, in de kroeg en bij de podia was je ook van de partij. Het geluk en plezier dat wij je zagen uitstralen voelde levensecht en doorvoeld. Soms speel je met vorm. Gisteren waren in de hoofdstraat van Midsland de mensen op het terras bijvoorbeeld luid aan het joelen en klappen voor andere mensen die toevallig voorbij banjerden. De wandelaars werden naast wandelaars ook performers, tegen wil en dank. Dat was geestig, ook een klein beetje lullig en ongemakkelijk, maar het was goed bedoeld en hartstikke speels. Ga zo door.

Vandaag hebben we een speelse online krant voor je gemaakt, want het thema dat we bedacht hebben is ‘spel’. Heel Oerol Festival is natuurlijk doordrongen van spel, want toneel dat wordt gespeeld, muziek ook, en is alle kunst niet een soort spel? Al zijn sommige voorstellingen net wat speelser dan andere, of ze doen iets met het idee van spel. Die hebben wij even in het zoeklicht gezet in deze krant.

Er is buiten de contreien van deze krant nog veel meer te vinden, bijvoorbeeld bij het Eilandprogramma. Daar zie je wat er op het eiland nog meer te zien is bij de ondernemers op Terschelling. Begin en eindig je festivaldag dag goed bij de allergezelligste horeca-etablissementen van het land!

Verder vragen we om je bij wijze van spel in te schrijven voor de Oerol-nieuwsbrief, als je dat nog niet had gedaan. Je speelt het spel in je eentje of met vrienden, en als je naar de Oerol-website surft en dan naar beneden scrollt en je naam en e-mailadres opgeeft in het nieuwsbrief-tekstvak, dan win je. Van harte. 

Balanceren op een boomstam met Human Time Tree Time

Leestijd: 3 minuten

Hoe speel je het beste met takken? Klub Girko legt het uit

De circusartiesten van Klub Girko balanceren kleine takken op grotere takken, en die weer op stronken, en de hele tijd vraag je je af: gaat het ze lukken, of dondert de hele boel zo in elkaar? Gegarandeerd dat je de volledige 35 minuten van Human Time Tree Time op het puntje van je boomstronk zult zitten. Het is ook hartstikke leuk om zelf te proberen, dus vroegen we performers Crispin Bade en Josef Stiller naar tips voor wie aan de slag wil met het balanceren van takken.

Tekst Henk Bovekerk Beeld Tom van Huisstede

Lees meer

Stel dat ik ook takken wil balanceren, waar kan ik dan het beste beginnen?
Het beste advies is dit: als je een stok rechtopstaand op je hand wil balanceren, kijk dan naar de bovenste punt van de stok, en probeer die op één plek te houden. Het is veel moeilijker als je ergens anders naar kijkt, bijvoorbeeld naar je hand.

En als je blokken hout of stenen op elkaar wil stapelen, hoe doe je dat dan?
Wat voor mij de grote uitdaging was, is je aandacht erbij houden. Je moet je echt goed concentreren, voor langere tijd, en het hoofd koel houden. Alle andere dingen moet je proberen te vergeten, ook als er bijvoorbeeld een mug op je voorhoofd landt.

Wat is je geheim voor zo’n diepe concentratie?
Oefenen, oefenen, oefenen. Ook daarbij gaat het om waar je je aandacht op richt. Probeer je op één punt te concentreren. Bij het balanceren van een stok kijk je omhoog, bij het stapelen van blokken hout richt je je ook één punt.

Hoe ga je om met de risico’s, bijvoorbeeld als je probeert een zware boomstam te balanceren? Hoe zorg je ervoor dat je jezelf niet bezeert?
Een goede, lange warming-up is voor ons belangrijk. Goed uitgerust zijn helpt ook. En ter plekke bekend zijn met je materiaal. We zijn een week voor het festival begonnen met onze voorbereiding op deze locatie. We hebben het terrein leren kennen. Elke tak en stronk die we gebruiken is anders dan op andere plekken, en we hebben veel tijd doorgebracht met alle takken die we gebruiken. Als de hele boel onverhoopt toch instort, terwijl wij erbovenop zitten, dan vallen de stammen meestal eerst op de grond voordat wij neerkomen. Of we springen eraf, weg van de boom.

Hebben jullie je al bezeerd tijdens het oefenen?
Nee, we zijn erg voorzichtig. Met zulke grote stammen is het belangrijk dat je de grenzen kent van wat je ermee kunt doen. Inmiddels kennen we die vrij goed en proberen we binnen de grenzen van het mogelijke en veilige te blijven.

Hoe selecteer je een goede stok of stam om mee te werken?
Kies een stok met een duidelijk zwaartepunt. Als een stok aan een kant zwaar is en aan de andere kant lang, dan is het makkelijker balanceren. Voor ons gaat het ook om esthetiek. Hoe ziet een stok eruit? Het gewicht en het uiterlijk, ook die moeten in balans zijn. Kijk vooral om je heen naar wat je kunt vinden. Wij hadden ook stokken en stammen mee naar het eiland kunnen nemen, maar het is interessanter om te gebruiken wat je ter plekke vindt aan materiaal. Dat houdt onze voorstelling ook levend, dat we elke keer dat we op een nieuwe locatie spelen weer andere stokken en stammen gebruiken.

Ben je geïnspireerd door dit verhaal en deze voorstelling om zelf aan de slag te gaan met het balanceren van stokken en stammen? Stuur via WhatsApp een filmpje van jouw balanceer-act naar 06 848 588 45. De leukste inzendingen winnen een speels prijsje!

De opera Kaapdiegoeiekoop

Leestijd: 3 minuten

Klankspel: hoe maak je spelenderwijs theatrale muziek?

Onze fossiele brandstofvoorraden raken op: dat is nou eenmaal een tragisch feit. En dan hebben Silbersee, Gouden Haas, Slagwerk Den Haag en Consensus Vocalis ook nog eens bedacht om er een opera van te maken. Zware kost! Kun je daar op speelse manier muziek bij maken? Componist Frank Wienk, ook bekend als Binkbeats, wist er wel raad mee. Het strand was als een speeltuin.

Tekst Aybala Carlak Beeld Nichon Glerum

Lees meer

Er waait een harde wind op het strand van Noordsvaarder. Her en der liggen omgevallen olievaten, soms vloeit de olie eruit. Als je dichterbij komt, zie je meer en meer vaten tussen de zeecontainers liggen. Te midden van die containers is een belangrijk schip gestrand. Een hallucinerende, gebroken kapitein heeft zijn kapitaal aan petroleum verloren aan de zee. Boem, boem, boem, hoor je. Er wordt geslagen op de olievaten en containers. Er is dreiging. Ongewild luidt de kapitein in de voorstelling Kaapdiegoeiekoop het einde van het fossiele tijdperk in. Dat terwijl hij ontdekt dat hij vader wordt van een baby, terwijl onze aardbol al zo uitgeput is.

Een pittige opdracht voor Frank als componist. “Ik dacht in eerste instantie dat opera niet helemaal in mijn straatje was,” zegt hij. Inmiddels weet hij beter: “Opera hoeft helemaal niet statig en ontoegankelijk te zijn”. Maar het onderwerp dan? Olie klinkt nou niet meteen als een muzikaal onderwerp. Ook daar denkt de professional anders over: “Als muzikant krijg je bij zo’n thema gelijk associaties: zware, ruige geluiden, geluiden van schepen, raffinaderijen en olievaten. Synthesizers lenen zich goed als basis hiervoor. Dan ga je verder spelen: welke geluiden passen daar bij? Instrumenten uit het koloniale verleden, bijvoorbeeld. Caribische steel drums, en Indonesische gamelanmuziek.”

Samen met de muzikanten van Slagwerk Den Haag (waar hij zelf ook onderdeel van is), experimenteren ze met geluiden die ze overal vandaan halen: het mocht vooral goed metalig klinken, ook als verwijzing naar het schip. “Ik gaf een leidraad en verder moesten ze maar uitzoeken hoe de geluiden tot stand kwamen. Ik vertrouwde ze daar wel mee.”

Toen Frank begon met het componeren voor de opera waren er nog maar twee muzikanten die meespeelden, inmiddels zijn het er vier. Dat betekent: meer plezier. “Toen kon ik echt los en de muziek als het ware breder trekken, door er meer partijen bij te schrijven.” Dan had je nog alle andere acteurs, die ook meedansen en -zingen, met allemaal een ander karakter. In totaal staan er zeventien performers op het strand. “Alle personages hebben verschillende muziek. Zo heeft de muziek die bij de stoere kapitein hoort wel iets weg van hiphop. Dat van zijn partner klinkt lieflijker. We gebruiken een speelgoedpiano om te refereren aan de baby. En de politieke laag, bestaande uit de Raad van State en ministers, is barokachtig, zodat je de urgentie en het statige erin hoort.”

Frank heeft ervoor gezorgd dat een opera met een zwaar onderwerp toch een zekere speelsheid bevat. Hoe hij dat deed? Bijvoorbeeld door er zeemeeuwgeluiden in te verstoppen. Maar de mooiste ontdekking tijdens het proces van uitproberen, spelen en creëren was de keelmicrofoon: “Die doe je dus om je hals, zodat de microfoon de trillingen van je stem opvangt. Dat kun je mooi als basgeluid gebruiken.” Gelukkig raken muzikale ontdekkingen, in tegenstelling tot olie en gas, nooit uitgeput.


Er zijn nog enkele kaarten, kijk maar! Ook een oproepje voor de mensen die de voorstelling bezoeken: het kan op de locatie behoorlijk fris zijn, ook als de zon schijnt. Kleed u warm genoeg!

Acrobaten en tweelingbroers Lucas en Théo Enriquez

Leestijd: 3 minuten

'Wees een kind, het eiland nodigt je uit'

Acrobaten en tweelingbroers Lucas en Théo Enriquez hebben onder leiding van Benjamin Kuitenbrouwer de voorstelling 360 gemaakt. In die voorstelling wordt het publiek uitgenodigd om onderdeel uit te maken van een grote menselijke compositie. De broers trekken de ene na de andere onmogelijke truc uit de kast en spelen een spel van focus en aandachttrekkerij. De Dagkrant sprak de twee acrobatenbroeders en vroeg hen hoe zij speelsheid in het dagelijks leven gebruiken.


Tekst Kiriko Mechanicus Beeld Jonathan Sipkema

Lees meer

Aan tafel met Lucas en Théo is het gesprek beheerst en rustig. De broers zijn zelfs een beetje timide. Het lijkt net of ik tegenover een ander stel identieke tweelingbroers zit dan die uit de voorstelling. In 360 zijn Lucas en Théo luid, springen ze in de rondte en doen ze de ene salto na de andere. Ze staan op elkaars handen en voeten, rennen het hele terrein af, en er wordt er tikkertje gespeeld. Het is duidelijk dat in deze familie het lichaam het voornaamste communicatiemiddel is, en niet het gesproken woord.

“Wij zijn altijd al extreem fysieke jongens geweest,” zegt Lucas. “We zochten altijd naar een nieuwe fysieke uitdaging. We deden oneindig lange pingpongcompetities, waren altijd aan het jongleren en probeerden altijd onze jongleerskills te verbeteren. Het liefst waren we buiten of in het jeugdcircus.”

Als ik vraag hoe deze intuïtieve speelsheid zich heeft ontwikkeld in het volwassen leven, antwoordt Théo: “Het spel stopt eigenlijk nooit. Natuurlijk is op een podium staan ook een soort spel, maar daarna ga je natuurlijk gewoon door. We zijn altijd bezig met het verzinnen van nieuwe acrobatische trucjes. Ook de voorstelling die we nu spelen gaat over spel. We verschuiven constant de focus van de kijker naar weer iets anders, bij wijze van spel. Het spel gaande houden is misschien wel het doel van onze voorstelling.”

Ten slotte vraag ik de broers hoe wij, Oerolbezoekers en non-acrobaten, de meest speelse Oerol-ervaring ooit kunnen beleven. “Door de duinen springen! Wij hebben hier een paar dagen terug flinke salto’s gemaakt. Of ga lekker dansen. Probeer je lichaam eens op een nieuwe manier te gebruiken. Wees een kind, het eiland nodigt je uit,” zegt Théo. Lucas heeft tot slot nog een goede tip: “Gewoon gaan midgetgolfen.”

 Ringeldingen

Kijktijd: 5 minuten

Ringeldingen

Emma Ringelding is illustrator en gaat al vaak mee naar Oerol. Ze maakt dan stripjes en tekeningen. Vandaag is het niet geheel ontoevallig een rebus geworden. Veel succes!

Illustratie Emma Ringelding

Leestijd: 6 minuten

'Elke kunstenaar leert eerst zijn instrument bespelen en daarna zijn publiek'

Sahand Sahebdivani is oprichter van storytellingpodium Mezrab in Amsterdam en speelt op het Oerol Storytelling Podium de voorstelling Het verre woord. In het stuk, dat gaat over het communistische verleden van zijn Iraanse vader, laat hij mensen uit het publiek een kaart trekken, waarop een jaartal staat geschreven. Aan de hand van zaken die zijn vader in dat betreffende jaar meemaakte vertelt hij dan verhalen.


Tekst Jan van Tienen Beeld Tom van Huisstede

Lees meer
Sahand Sahebdivani

Op deze manier ontvouwt zich episodisch – en door de willekeur van de kaarten elke keer anders – het verhaal van de herinneringen van zijn vader, die in de jaren zeventig door zijn revolutionaire idealen clashte met islamisten, de regering en de latere ayatollah, vervolgens vast kwam te zitten, en daarna in de jaren tachtig naar Nederland is gevlucht.

Zo bespreekt hij op een bepaalde manier de Iraanse revolutie, maar ook de last van idealen hebben, familieliefde en de herinnering en de aard van het vertellen van verhalen. Het is een prachtige voorstelling, met geweldige tekstbeheersing, gruwelijke en doordringende, soms bloederige details, en ook nog eens een shot wodka voor de ziel.

Bij het zien van de voorstelling op zaterdag dacht ik eerst dat het spel met de kaarten als het ware doorgestoken was, omdat het geheel zo kloppend voelde, maar dat was dus niet zo. Hij heeft de jaren aan anekdotes en verhalen van zijn vader onthouden, gecomprimeerd, en die zijn voor hem beschikbaar en oproepbaar alsof het een rolodex betrof.

Hoe krijgt Sahand met enkel een snaarinstrument, een telefoon met een audio-opname van zijn vader die vertelt en zijn eigen verhalen het publiek mee? Hoe bespeelt hij de mensen?

“Elke kunstenaar leert eerst zijn instrument bespelen en daarna zijn publiek,” zegt Sahand. “En hoe dat voor mij werkt is door informaliteit te creëren. Ik wil het publiek het gevoel geven van: jongens, het is theater, maar toch ook niet. Daarom deel ik in het begin wat wodka uit en drink ik wat met het publiek. Daarom doe ik dat deels ook zo met die kaarten. Ik merkte overigens ook dat die vorm niet altijd even goed werkt. De voorstelling die jij zag, die begon toevallig met vrij heftige verhalen over mijn vader in de gevangenis, en ik zag daardoor dat het publiek ook in het begin daar al ernstig op reageerde. Ik weet dat je mensen beter kan raken door juist niet meteen heel heftig, met een gestrekt been erin te gaan, want dan sluiten ze zich af. Dan willen ze het niet meer horen. Dus ik denk dat ik dat op een of andere manier nog ga aanpassen aan m’n voorstelling. Als je wat luchtiger begint, met wat grappige verhalen en anekdotes, dan kan je daarna het publiek langzaam de richting op bewegen die je wil.”

Die richting, dat is de richting van zijn vader. Sahand wil je het gevoel geven dat hij zelf kreeg wanneer zijn vader hem verhalen van vroeger vertelde, al dan niet tijdens het drinken van een wodka, of terwijl hij in de keuken in de weer was.

En waarom dat dan weer belangrijk is, en waarom het vertellen van verhalen in het algemeen belangrijk is, legt Sahand ook uit. “Het is waardevol voor mensen om erachter te komen wie er allemaal niet rondlopen in hun oer-Hollandse landschap. Elke persoon hier bewandelt een pad en is een vat vol verhalen. Als je mij in de ochtend in de rij voor de koffie en de croissantjes ziet staan, denk je niet meteen: die zit vol mythen en sagen en verhalen, maar dat is dus wel zo. Door mijn eigen verhalen te vertellen hoop ik dat dat symbool kan staan voor de verhalen die iedereen met zich meedraagt. Na een eerdere voorstelling kwamen mensen naar me toe om me herinneringen te vertellen die de voorstelling bij ze had opgeroepen. Dames die in de wapperende rode vlaggen hun jeugd herkenden. Daar ben ik blij mee.”

Het doel van die liefde opwekken voor de eigen verhalen en die van anderen heeft ook met moraliteit te maken. “Je proeft van de wijsheid ervan, maar je voelt ook de ambiguïteit en nuance. Mijn vader zei dat hij niet wist of, als zij als communisten destijds de strijd om de macht in Iran gewonnen zouden hebben, het beter hadden gedaan dan de islamisten.”

“Ik probeer nuance te vinden in onmogelijke situaties. Het is makkelijk om morele ethiek te hebben als die nooit getest wordt. Dat is het fijne van die verhalen: ze gaan over onmogelijke situaties, en hoe mensen zich daarin gedragen.”

Die nuance strekt zich ook uit tot het bevragen van de mogelijkheid van morele groei zelf: “Op goede dagen denk ik dat mensen kunnen leren van het voorbeeld van anderen, dat elke generatie het beter kan doen dan de vorige, dat we niet veroordeeld zijn tot het maken van dezelfde fouten. Op slechte dagen geloof ik dat niet, en denk ik dat we daar juist toe verdoemd zijn.”

Overigens gaat het bespelen twee kanten op, voegt Sahand er op het laatst aan toe. “Bij de laatste voorstelling van vandaag, voor zo’n honderd man, werd het aan het einde stil, en kreeg ik een staande ovatie. Deze keer verraste het mij volkomen. Ik schoot vol, omdat op dat moment het publiek mij bespeelde op een manier die ik niet had verwacht. Dat was het geschenk van deze dagen voor mij. Een oprechte blijk van waardering.”

Sahands voorstelling Het Verre Woord is vandaag nog twee keer te zien op het Storytelling Podium

Een juttertje met… Niels Nieuborg

Tijdens Oerol drinken we een vliegensvlug  juttertje met leuke mensen die iets doen op het festival. Vandaag proosten we met Niels Nieuborg, alias Arp Frique, die dit jaar samen met Thijs Weijland de muziek programmeert bij de Luwte.

Tekst en beeld Koen van Bommel

Lees meer
Santé, Niels!

“Oerol is echt een aangename verrassing. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het Oerol-gevoel waar iedereen het hier over heeft, en waarvan iedereen wil dat je het ervaart, dat ik dat helemaal begrijp! Je bent afgezonderd van de rest van de wereld, op een eiland, en je zit met z’n allen in een zone die alleen maar gaat over kunst, muziek, cultuur en alle leuke dingen van het leven. Dat is heerlijk, echt een soort wonderland, een speeltuin. Programmeren voor dit festival verschilt eigenlijk niet zoveel van het programmeren op andere plekken. Het principe blijft hetzelfde. Ik ben een beetje een atypische programmeur, omdat ik het programmeren juist ook benader vanuit de artiest. Dus niet alleen: wat is leuk voor het publiek? Maar ook: gaat de artiest hier blij van worden? Want hoe meer zij het voelen, hoe beter de show wordt. Het leuke van Oerol Festival is dat ik de ruimte krijg om het experiment aan te gaan, om muzikanten samen te brengen die nog nooit iets samen hebben gedaan, en dan op de gok: is het tof of niet? Als ik een artiest zou mogen kiezen om te laten spelen op Oerol, en er is ongelimiteerd budget, dan zou ik Hermeto Pascoal boeken. Dat is een Braziliaanse experimentele artiest die zich ook heel erg door de natuur laat inspireren. Het is me ooit bijna gelukt om hem te boeken, maar hij wilde toen per se een zwembad op het podium. Dat werd daar toen net iets te lastig. Maar zoiets zie ik op Oerol nog wel gebeuren. Moeten we even een plekje verzinnen met water.”

De vele vormen van spel

Videomaker Jonathan Sipkema trok eropuit en filmde drie voorstellingen die handelen over ‘spel’ in de breedste zin van het woord. Kijk en geniet van beelden van Human Time Tree Time, 360 en TAL. variaties op bal.

Video door Jonathan Sipkema

Lokroepjes

Oh Wavi Sabi...
Alles klopt
Tot tranen toe
Chapeau !!!!

Lieve Ol&Joost, hééééél veel plezier daar op ‘t mooie eiland, niet te hard werken jullie, lekker genieten en ook jullie anniversary vieren, dikke knuffel vanaf het vaste land! ❤️ Ef&Ar

Hallo om 11 uur geef ik een Yoga/ Body Balance les op het groene strand. Zin om mee te doen? 2 euro bij deelname🙏Margot

Bedankt voor het zoeken naar mn fietssleutel lieve mensen van younggangsters, jullie konden hem niet vinden want hij zat veilig in mn BH😊
Dat wist Sjaan gelukkig nog.
Door het genieten vergeet je wel eens en dan komt alles goed.

Kapitein Iglo en Stuurvrouw Deo: Welkom op het mooiste fietseiland. De Verkeerspolitie.

Lieve Opi en Omi,
Zonder jullie is Oerol geen Oerol.
Al 12 jaar samen pondkoek, jutterbitter, makreel en schapenkaas.
Hoe simpel kan een beetje geluk zijn..
Poppenkontje en moeders.

Lieve Alice,
Ben jij ook hier? Ik mis jou en je perfecte knuffels. Kunnen we elkaar deze week weer een keer in de armen sluiten? Net als toen (bij Coen).
Liefs Esther

Lieve Anne, exact twaalf jaar geleden onze huwelijksreis op Oerol gevierd, still going strong!

Ik hou van je!

Rare fratsen! Bamboe-tandem mist zacht zadeldekje! Wie o wie vond het nodig ongevraagd mij mee te nemen?
Dit is geen Oerol vibe en moet het ook niet worden..!
Graag terug plaatsen als je mijn bamboe baasje ziet…

Joehoe! Oerol kan nu echt beginnen! Vandaag komen de leukste vrijwilligsters aan op t eiland! Heel veel plezier Jette en Cleo!!! Maak er een feestje van! Kus, Anita en Sjoukje

Lieve Tineke, dit jaar is alles anders. Gelukkig blijft Oerol heerlijk. Veel plezier ook nu, met rolstoel.

Hoi Willem, ik vind je wel heel erg leuk, zullen we vanmiddag met de TS3 Viking, garnalen vangen en zeehondjes kijken? <3 X Ingeborg

We moeten helaas eerder terug naar Harlingen:
2 kaartjes voor de sneldienst op 13 juni om 13.45 van 44,26 euro voor 35 euro! Stuur me een whatsapp, Fieke, 0642132234

In het licht van de volle maan
Zie ik helder, ga ik staan
Geef ik mij over, laat mij gaan
Groeit mijn kracht, kan alles aan

Maan, fijn dat jij ook weer bij ons op Oerol bent

Wie weet waar mn bordeaux rode hoed heen is gewaaid? Zaterdagavond verloren buiten bij Club W.

Julia & Luuk, wat een leuke spontane ontmoeting met jullie.
Tot weerziens bij de "mooie ballen"?
Grts , de Tiengemeters.

Wie ruikt er daar zo lekker naar zonnebrand en jutter? Is het de Oerolachtige meisjesvrouw...?

Lieve Door, nog even en dan voeg ik me bij jou. Paul houdt nu mijn plekje warm. Zin in! Tot dinsdag! x Mo

Dit Oerol als alumni. Met volle aandacht voor vrienden en geliefde Lars. Bedacht voor jullie eindeloze geduld, ik ben er weer!!

Als in zoute lucht
Land verdwijnt, vrij zijn verschijnt en mijn lief er altijd is
Ben ik Oerol is dit perfect
niets dat ik mis
Voor Ria (altijd) Jeroen ❤️

Aan de man die zelfs lesbische vrouwen hetero maakt…je vrouw boft met jou!

Help, waar is het straattheater. Hopelijk volgend jaar weer onderdeel van het programma. Ineke

Artiest(en) gezocht die dinsdagavond 14 juni op ons zeilschip de Stânfries voor ca. 11 personen willen optreden. Vergoeding: warme maaltijd, drank en gezelligheid. Rik 0610676056

Gé, morgen staat je juttertje klaar in het Amsterdams Koffiehuis. Je vriend.

Lieve Mama. Wij zijn jaloers! Wij willen ook naar Oerol! Helaas moeten we naar school. Heel veel plezier en dikke kus BTSJ

Lieve Ton, weer met plezier uitkijken naar enkele dagen oerol samen. Goed gezelschap behoeft geen krans ondanks je gesnurk.

Eerste jaar zonder Joop Mulder, erg verdrietig. Maar met hem in mijn hart vier ik mijn 39ste Oerol samen met mijn liefste ❣️

De in de rugzak verdronken telefoon ligt gerepareerd klaar in Het Lichthuis.

↑ Inhoudsopgave