DAGKRANT #1: WELKOM TERUG

DAGKRANT #1: WELKOM TERUG

VRIJDAG 10 JUNI

Welkom Terug

We kunnen weer. Na twee jaar zonder fysiek festival gaat Oerol Festival van start. Dat het voor de crew en makers in sommige gevallen een flinke kluif was om het festival in elkaar te zetten is op zich waar, maar liever richten we ons hier in deze eerste editie van de hernieuwde Dagkrant (Digitaal! Niet meer op papier! Duurzaam!) op de voorpret.

Gisteren, net voor aanvang van het festival, waren er al een boel mensen bij het Info- en Servicepunt bij de Betonning. Om even te polsen hoe de vlag erbij hing, spraken we daar mensen die op zoek waren naar service, dan wel informatie. Een van die mensen was Erna Bakker uit Zoeterwoude. Ze komt al 28 of 30 jaar op het festival, dat wist ze niet meer zeker, en toen we vroegen of ze de afgelopen twee jaar Oerol had gemist, zei ze in alle eerlijkheid, tot onze milde schrik “dat dat wel meevalt". Ze was in de zomers gewoon terug blijven komen naar het eiland, vandaar. Wél was ze heel nieuwsgierig naar hoe het festival nu gaat lopen. Hoewel ze bijvoorbeeld “niet zo’n enorme danser” is, was ze toch ook behoorlijk benieuwd naar hoe Club W gaat zijn. Op onze hoofdvraag gaf ze royaal antwoord: “Natuuuuurlijk heb ik er zin in!”, zei ze. Dat stemde ons dan weer tevreden.

Vrijwilliger Ton Hartman was ook op donderdagmiddag al volkomen in zijn nopjes met Oerol Festival 2022. Niet alleen had hij voor het eerst alle kaartjes kunnen kopen die hij ook wílde kopen, hij had ook al de ‘mooiste voorstelling sinds tijden’ gezien: De Brieven van Mia, van George en Eran. “Mogen we iets verklappen,” zeiden we geheimzinnig tegen Ton Hartman. Dat mocht. “Er staat een mooi stuk over George en Eran in de Dagkrant.” Ton gaat het hopelijk met plezier lezen, net als jij. 

Lieve lezer, beste bezoeker, fijn dat je er bent, welkom terug. 

 Oude bekenden

Leestijd: 5 minuten

Oude bekenden

Acteurs en theatermakers George Elias Tobal en Eran Ben Michael zijn niet alleen goede vrienden van elkaar, maar ook huisvrienden van Oerol. Ze waren er even tussenuit, toen het festival de afgelopen twee jaar digitaal plaatsvond op het Imaginaire Eiland, maar nu zijn ze terug alsof ze nooit zijn weggeweest. Wij weten hoezeer menig Oerolganger hiernaar heeft uitgekeken. Dit keer zitten de makers op een plek waar de geschiedenis zwaar weegt, tussen verroeste treinwagons en een zwarte zeemijn.

Tekst Aybala Carlak Foto Nichon Glerum

Lees meer

De nieuwe voorstelling van de twee makers heet De Brieven van Mia, en is gebaseerd op het gelijknamige boek van Astrid Sy. Het verhaal gaat over Laila, een uit Syrië gevlucht meisje, dat de oudere Joodse meneer Isa Cohen helpt met het opruimen van zijn zolder. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de twee, en samen gaan ze op zoek naar antwoorden rondom Isa’s jeugdliefde, die tijdens de Tweede Wereldoorlog verdween. Net als de twee hoofdpersonages hebben George en Eran een Syrische en Israëlische achtergrond. Daar heb je al je derde laag, of zoals het George het zegt: “Het cirkeltje is weer rond.”

De voorstelling vindt, heel toepasselijk, plaats bij het Bunkermuseum, waar oude bunkers van de Duitsers verstopt liggen onder het hoge gras. “Je voelt hier de historie, en die laag neem je mee,” vertelt Eran. “De ziel van deze plek en de ziel van de voorstelling vallen als het ware samen. Zoiets heb je niet als je in een ‘gewoon’ theater speelt.” Zo zijn er scènes op de heuvels die dankzij de bunkers ontstonden en wordt er heen en weer gelopen tussen verschillende plekken, zoals je dat in een film ook hebt. “Bovendien worden de herinneringen en andere lagen op deze manier heel erg visueel. Zo zit Isa Cohen op een bunker, en daarmee letterlijk en figuurlijk op een explosieve herinnering die hij wil onderdrukken. Totdat Laila die weet open te breken.”

Over herinneringen gesproken: daar hebben de twee makers in al die jaren dat ze hier komen vast veel van gemaakt. “Twee jaar niet op het festival kunnen spelen, dat was zwaar, dus we zijn erg blij dat we weer terug zijn,” zegt George. Eran voegt toe: “We hebben door de jaren heen bij elke plek herinneringen gemaakt. Als ik op de Hoofdweg fiets, komt er wel vier of vijf keer iets in me op over voorstellingen die we gemaakt hebben, of over een periode uit mijn privéleven. Het interessante is dat het publiek ons nu ook kent en herkent. Zo zijn wij dus ook een Oerol-herinnering voor die mensen geworden.”

“Onze gouden achterban,” noemt George de mensen die elk jaar trouw hun voorstellingen bezoeken, meekletsen, goede kritiek uiten en complimenten geven. “Ze zijn mondig en we hebben altijd interactie,” vult Eran aan. Die trouwe bezoekers maken dat beide makers zo’n fijn en veilig thuisgevoel hebben op het festival, waarvan ze overigens ook de medewerkers voor een groot deel goed kennen. “Ze hebben ons vanaf het begin kansen gegeven en ons zien groeien, zowel professioneel, wat bijvoorbeeld het locatietheater betreft, maar ook persoonlijk, met onze relaties en inmiddels kinderen,” zeggen de twee hierover.

Ze sluiten hun theaterseizoen af met een unieke voorstelling op Oerol. Het voelt een beetje alsof je na een lange wintertocht met Chanoeka aankomt in een verwarmd huis, vol dierbare mensen. Hopelijk voelt het ook zo voor oorlogsoverlevers, zoals Laila en Isa dat ook zijn, en waar sommige makers op Oerol zich ook mee kunnen identificeren. Hoe dan ook: iedereen is welkom, dus welkom aan allen.

 Hoe programmeur Farnoosh Farnia storyteller Elten Kiene aan Oerol wist te binden

Leestijd: 4 minuten

Hoe programmeur Farnoosh Farnia storyteller Elten Kiene aan Oerol wist te binden

In de duinen van Formerum aan Zee treden dagelijks verhalenvertellers op. Elten Kiene uit Rotterdam bijt vandaag het spits af. Programmeur Farnoosh Farnia vertelt hoe ze hem aan Oerol wist te binden, en Elten Kiene reageert.

Tekst Henk Bovekerk Foto Robin Clarijs

Lees meer

Hotel ’t Punthoofd in de duinen van Formerum staat al jaren leeg, maar toch is het daar deze week allesbehalve een dode boel. Programmeur Farnoosh Farnia heeft de beste storytellers van de lage landen naar Terschelling gehaald om ze hun verhalen te laten vertellen. Dit weekend hoor je er onder meer de persoonlijke geschiedenis van Elten Kiene, in Ik ben nog nooit op dit punt geweest.

Elten (1984) is een spokenword-artiest uit Rotterdam. Farnoosh volgt hem al jaren, vertelt ze aan de telefoon. “De eerste keer dat ik de Betonning mocht programmeren, in 2018, heb ik hem gevraagd in de serre van Babs Woordsalon een korte act te komen doen. Ik dacht, als ik hem op Terschelling kan krijgen, gaat hij vast van Oerol houden, en kunnen we de komende jaren een band met hem ontwikkelen.”

“Dat klopt en dat is heel goed gelukt!”, reageert Elten later lachend aan de telefoon.

Begin 2021 maakte Elten op verzoek van Farnoosh een voorstelling, maar die kon vanwege corona niet doorgaan. Farnoosh: “Die voorstelling, Ik ben nog nooit op dit punt geweest, zou gaan over hoe hij zich van klein Rotterdams jongetje omhoog heeft gewerkt in de wereld van kunst, literatuur en spoken word.”

“Daar komt het wel op neer”, zegt Elten, “al is mijn reis begonnen in Dordrecht.” Het stuk gaat over drie fasen in zijn leven. “Eerst ongemak, bezig zijn met wat de wereld van mij vindt, dan experimenteren en nieuwe dingen uitproberen, en uiteindelijk durven zijn wie en waar ik nu ben en weten wat ik waard ben.”

Elten was vorig jaar net als veertien andere makers toch op Terschelling, voor het Oerol Lab, waarin zij van gedachten wisselden over mogelijk nieuw werk. “De voorstelling ging dan wel niet door maar ik wilde Elten nog wel laten connecten met het festival,” zegt Farnoosh. Hij bracht zijn tijd hier volledig offline door, zonder smartphone, maar met een uitvouwbare kaart, een notitieboekje en een analoge camera. “Ik dacht: als ik offline ben, dan ben ik met mijn hoofd ook echt hier en niet in Rotterdam en in de rest van de wereld,” licht hij toe.

De voorstelling Ik ben nog nooit op dit punt geweest heeft Elten gemaakt samen met danser Salva Akrum, muziekproducer Dagger DX en art director Lizzy van den Berg. Hij nam zijn drie collega’s mee naar Terschelling voor de repetities, zodat zij ook konden ervaren wat het betekent om op dit eiland te zijn.

“We hebben deze voorstelling gemaakt met het eiland in het achterhoofd,” zegt Elten. “Het is moeilijk uit te leggen wat Terschelling is, wat Oerol is. Daarvoor moet je echt op het eiland zijn. Dat heb ik van Farnoosh meegekregen: dat je moeilijk een voorstelling voor Oerol kunt maken als je hier nooit bent geweest.”

“Wat ik als programmeur van het storytellingpodium mooi vind”, zegt Farnoosh, “is dat Elten vanuit verschillende genres en disciplines zijn verhaal vertelt. Hij gebruikt spoken word, ritme, poëzie, muziek en dans. Die combinatie: dat is zijn taal om dit verhaal te vertellen.”

Dit in tegenstelling tot storytellers die sec een verhaal vertellen, zonder opsmuk, zoals Sahand Sahebdivani bijvoorbeeld, wiens verhaal Het verre woord eveneens dit weekend te beluisteren is. “Die twee uitersten, dat is waar voor mij het storytellingpodium voor bestaat,” zegt Farnoosh. “De volle breedte van storytelling wil ik een podium bieden.”


 5 vriendelijke adviezen om het festivalgevoel weer aan te wakkeren

Leestijd: 2 minuten

5 vriendelijke adviezen om het festivalgevoel weer aan te wakkeren

Na twee jaar geen fysiek festival te hebben gehouden, kan het wat roestig aanvoelen om weer met zoveel mensen op een eiland te zijn. We zetten vijf tips op een rij om de boel rustig te ontvetten.


Tekst Jan van Tienen illustraties Emma Ringelding

Lees meer


1. Stroefheid hoort erbij


Het kan aan ons liggen, maar het maken van de praatjes is niet meer op het niveau van wat het ooit was. Een praatje mislukt wat vaker dan normaal. Dat wil zeggen: het leidt niet altijd tot een lach of een gevoel van gemeenschap, maar soms gewoon tot een mild gevoel van onbegrip. Dit is niet erg! Het heeft even stilgelegen, maar hoe vaker je het doet, hoe eerder het terugkomt. Waardeer tot die tijd het gevoel van ongemak voor wat het is.

2. Help een mens


Toen we de boot op gingen, zagen we een jongen vreselijk hannessen met enkele zware tassen. De mensen liepen om hem heen alsof zij het hem kwalijk namen dat hij ruimte innam. Onze redacteur Emma zag de jongen niet als obstakel, maar als een kans: zij hielp hem met de tassen. Dit is niet bedoeld om Emma op te hemelen, het is vriendelijk bedoeld advies. Als je iemand hebt geholpen, kun je daarna immers dingen zeggen als: ‘Ik heb trouwens iemand geholpen.’ Maak er desnoods een foto van. Als je niet te druk bent met helpen. Dat voelt goed.

3. Waardeer een goede groeter



Een groet is een wonderlijk gebaar. Sommigen zijn er een ware meester in. Let er maar eens goed op: tegenliggers op de stoep of het fietspad; mensen die met je in de rij staan; vrachtwagenchauffeurs die toevallig op hetzelfde paadje als jij moeten zijn, de ware meester toont zich in de perfect uitgevoerde hoofdknik, de laconiek opgestoken duim, of de geheimzinnige glimlach die maakt dat je je een fractie van een seconde gezien voelde. Koester deze groeters. Waardeer ze. Word er eventueel zelf een. Het is immers: een festival.

4. Hoesten tijdens een voorstelling



Hoesten is altijd al een beladen onderwerp geweest tijdens theatervoorstellingen, maar in deze tijd nog net wat meer. Blijf die elleboog gebruiken, maar reageer ook niet te vinnig op andermans geschraap en gekuch.

5. Vergeet de basics niet





Smeer je in (de zon is de oudste vijand), stop je broek in je sok (de teek is de een-na-oudste vijand), ga op tijd naar het toilet en ruim je rommel altijd op (het bos is de oudste vriend).

 Een sterk gesprek met gespreksexpert Mara van Nes

Leestijd: 3 minuten

Een sterk gesprek met gespreksexpert Mara van Nes

De vragen vliegen haar om de oren wanneer ik bij Mara aanschuif. Haar telefoon staat roodgloeiend, en elke minuut is er wel iemand die een praatje wil maken met de gespreksexpert. Als programmamaker van vier verschillende talkshows dit jaar kan dat natuurlijk ook niet anders. Mara van Nes is hét Oerolse aanspreekpunt voor de artistieke dialoog, de veelzijdige conversatie, de grensverleggende gedachtewisseling en de vruchtbare ontmoeting. Ook wij hebben het geluk even met haar te mogen babbelen.

Tekst Kiriko Mechanicus, beeld Nichon Glerum

Lees meer

Dagkrant: Hé Mara, welkom terug op het eiland!

Mara van Nes: Het is zo fijn om terug te zijn.

Echt hè.

Ja, zeg dat wel. Er is toch iets aan Oerol, er hangt een magie rondom het festival die je nergens anders ervaart. Je bent in die tien dagen even een mini-samenleving met z’n allen. En dan die duinen, wow. Ik woon zelf in Amsterdam, daar zie je de horizon gewoon niet zo vaak. Dat doet toch echt iets met me.

Jij bent de stem achter de Talks. Wat voor gesprekken staan ons dit jaar te wachten?

Bij De Zon Op met Roziena worden er onder leiding van spoken word-artiest Roziena Salihu in de Luwte gesprekken gevoerd over diverse thema’s met makers. Roziena heeft als mens zowel een hevig vuur als een vredige rust in zich, waarmee ze thema’s op tafel legt en bespreekbaar maakt. Op de Betonning staat een oude bekende, Jennifer Muntslag, met HAPPY HOUR. In deze talkshow gaat zij steeds het gesprek aan met drie verschillende makers, terwijl ze een cocktail maakt met ingrediënten geïnspireerd op het gesprek dat ze voert. Die cocktail staat een beetje voor hoe Jennifer zelf is: met haar positieve energie kan zij als geen ander mensen door elkaar schudden. De mogelijke uitkomsten van deze gesprekken zijn dan ook oneindig: je weet nooit hoe het zal eindigen.

Zijn er ook gesprekken waar het publiek aan kan deelnemen?

Jazeker. Bij de Amor Mundi: ZOOM-OUT meetings voer ik samen met Basak Layiç gesprekken met het publiek over uitzoomen en houden van de wereld als geheel. Het gaat over naar de wereld kijken terwijl je je erop begeeft. Daarnaast kan je op de tafel bij Om Oost K.O. Kaarten vinden, ook wel Knock-Out Kaarten. Op tafel liggen kaartjes die je zelf kunt pakken met vragen die je een ander bewustzijn in slaan. Op die manier kun je weer op een andere manier de omgeving beleven gedurende het festival.

Wat is volgens jou eigenlijk het belang van een goed gesprek?

Een talkshow benader ik als een kunstwerk. Waar ik de afgelopen paar jaar achter ben gekomen is dat een dialoog niet per se hoeft te leiden tot een oplossing. Dit realiseerde ik me nadat ik een citaat las van Jane Wagner: “At the moment you are most in awe of all there is about life that you don’t understand, you’re closer to understanding it all than at any other time.” Dat raakte me. Het is ook kenmerkend voor Oerol. De realiteit van de wrange wereld en de schoonheid ervan erkennen, en accepteren dat die twee tegelijkertijd kunnen bestaan.

Celesta veinst het drinken van een juttertje ten behoeve van het fotomoment: het is haar nog iets te vroeg in de ochtend voor een alcoholische versnapering

Leestijd: 1 minuut

Een juttertje met… Celesta Mensah

Om de sfeer op het eiland te proeven en de tongen los te maken, drinken we met mensen op het eiland een vliegensvlug juttertje. Het spits wordt vakkundig afgebeten door zelfverklaard city girl Celesta Mensah (27) uit Amsterdam. Drie jaar terug was ze nog sterreporter bij de Dagkrant, dit jaar is ze een treetje hoger gaan staan op de carrièreladder en aan de slag gegaan als marketingmedewerker voor Oerol.

Tekst en beeld: Koen van Bommel

Lees meer

“Sinds half januari werk ik voor het festival als marketingmedewerker. Ontzettend leuk, want ik mag veel verschillende dingen doen. De ene dag schrijf ik een nieuwsbrief, de volgende dag ben ik dingen aan het maken voor de Oerol-website of voor TikTok. Sinds dit jaar zijn we begonnen met TikTok om jongeren kennis te laten maken met het festival, en natuurlijk vanwege de voorpret! Als echte city girl dacht ik in het begin toen ik hier werkte wel: jeetje wat een lange reis, maar als ik er dan eenmaal was realiseerde ik me wel wat een bijzondere plek Terschelling is om te mogen werken. Ik heb lang uitgekeken naar het moment dat het festival echt zou beginnen, zo van: hoe zou het zijn? Want de afgelopen maanden was het hier wel erg rustig. Toen ik afgelopen dinsdag aankwam op het eiland, stapte ik de boot af en dacht ik: wow, ik ben er. Vol zenuwen ben ik naar mijn huisje gegaan, zo van: het gaat nu echt beginnen. Of ik het werken voor de Dagkrant mis? Soms wel. Vanochtend zat ik even bij de redactievergadering, dat brainstormmoment vind ik toch wel erg gaaf, en dat je veel voorstellingen kan zien, dat maakt het schrijven voor de krant echt leuk. Nu heb ik helaas wat minder tijd om naar voorstellingen te gaan, maar ik heb wel al een paar tickets gereserveerd. Ik wil heel graag naar de voorstellingen De Brieven van Mia, Spuug van God, The Promised Land en GRACE. Wie ik welkom zou willen heten? Eigenlijk iedereen op De Betonning. Dat is de plek waar je festival echt begint. Dus ik zou daar dan willen gaan staan, en tegen iedereen zeggen: welkom terug op Oerol.”

Leestijd: 10 minuten

Ringeldingen

Emma Ringelding is illustrator en gaat al vaak mee naar Oerol. Ze maakt dan stripjes en tekeningen, maar omdat we dit jaar volledig digitaal zijn gegaan, is er ook ruimte voor bewegende plaatjes: gifjes. Drie hoeraatjes voor het digitale tijdperk.

 Ringeldingen

Video: Lucinda Wessels

Donderdagavond liep filmer Jonathan Sipkema mee met de Vriendenactie die langs de makers van Het Atelier ging. Jonathan sprak Lucinda Wessels, die met SLEEEP DREEEAM WAKEEE een onderzoek doet naar een wereld waarin de grens tussen droom en werkelijkheid fluïde blijkt.

Video en montage: Jonathan Sipkema

Lokroepjes

Hallo, lief eiland. Wat heerlijk dat ik hier weer mag zijn en ook dat het lekker weer is. Groetjes F.

Hoi je bent leuk

Lieve F., de duif gaat van roekoeroekoe, met de Oe van Oerol

Zon, zee, ziltig zwoele zomeravonden - zzzzeeeer gemist!!

Blozende Kreeft zoekt mede-millennial om een zwoele zomeravond mee te beleven. Stuur iets leuks over jezelf naar het lokroepjesnummer, dan komt het vanzelf bij mij terecht. Kus

Wie zie ik vanavond in ’t Spyntje? 🍺🍻!

Wie leent mij wat geld? Ik ben blut, maar ik heb zo’n dorst

Lieve Tully, wat ben jij ver weg ineens. Warme groet vanaf het eiland.

Wat heeeeerlijk om na twee jaar afwezigheid weer op het mooie Oerol te zijn. Ik ben meteen begonnen met genieten! S.

Fles rosé gevonden? Die is van mij! Wil hem graag terug, maar ben bereid te delen ;-)

Ik wens iedereen een heet Oerol toe.

- Hans

Have no fear, Henk is here!

Ik ben op zoek naar de beste friettent van het eiland. Wie helpt mij? De beste tip wordt beloond met een grote friet met

Prrrrrroost! De Prrrrrosecco is al open ;)

↑ Inhoudsopgave