DAGKRANT #8: SMAKELIJK!

DAGKRANT #8: SMAKELIJK!

VRIJDAG 17 JUNI

SMAKELIJK!

Kunst loutert de ziel, maar de maag heeft ook dagelijks aandacht nodig. Terschelling herbergt een keur aan eetgelegenheden, van viskarren tot een sterrenrestaurant, en op het eiland en het wad groeien ook veel eetbare planten. Eten staat centraal in meerdere voorstellingen en installaties, en die wilden wij in deze krant eens opdienen en aansnijden.

Marente van der Valk stelde in samenwerking met diverse kunstenaars en andere partners een ‘menu van de toekomst’ samen, dat elke avond op Om Oost wordt opgediend aan lange tafels. De eilandflora die op de menukaart staan hebben prachtige namen, zoals ‘suikerwier’, ‘gagel’ en ‘zwartmoeskervel’. Voor zulke woorden kun je ons ’s nachts wakker maken, en voor het vijfgangendiner van Marente ook, maar liever slapen we stevig door.

We gaan namelijk het laatste weekend van Oerol in. Nog drie dagen dans, muziek, theater en andere kunstvormen, nog drie dagen plezier op het eiland, en nog twee kranten te gaan, dus een ongestoorde zes tot acht uur slaap zal ons geen windeieren leggen. Kun je die eigenlijk eten, windeieren? En heb je ze dan het liefst gebakken, gekookt of gepocheerd? Misschien lees je dit wel tijdens je ontbijt, in dat geval: bon appétit.

P.S.: Zit je verlegen om een praatje? Of om een zitje? Schuif dan aan bij BankContact Invasie van Compagnie krak, een pop-upperformance met bankjes in Midsland en West-Terschelling, hartstikke diepgaand en ook gezellig, en wie weet hap je na afloop wel haring met een wildvreemde, of schuif je een lekkerbekje naar binnen bij de viskar.


 Wat eten we in de toekomst?

Leestijd: 4 minuten

Wat eten we in de toekomst?

De toekomst is een lange tijd, hopelijk. Veel is onzeker, maar iets wat buiten kijf staat is dat we enkele uren na de laatste maaltijd weer trek zullen krijgen. Wat eten we in de toekomst? Culinair kunstenaar Marente van der Valk geeft het antwoord. Marente en haar team schotelen de Oerol-bezoekers die in de bevoorrechte positie verkeren een kaartje voor Diners om Oost te hebben bemachtigd een futuristisch vijfgangendiner voor. We vroegen Marente naar de vork en de steel.


Tekst Henk Bovekerk Beeld Tom van Huisstede

Lees meer

Wat is het voedsel van de toekomst?
We hoeven niet alle technologische vooruitgang te negeren, maar we kunnen beter kijken naar wat er om ons heen groeit. Wat is eetbaar? Wat kunnen we plukken, met respect voor de natuur? Wat wordt lokaal aangeboden door producenten? Wij werken samen met ecoloog Piet Zumkehr, en de wildplukker in ons team, Mark Franck, verzamelt dagelijks allerlei eetbare planten, bloemen, kruiden, wortels, wieren en zaden. Zij weten precies wat wel en niet eetbaar is hier op het eiland en het wad. Voor de oesters werken we samen met De Oesterfabriek uit West-Terschelling.

Een hele geruststelling, dat we in de toekomst nog gewoon oesters kunnen eten!
We mogen oesters eten, we mogen wat mij betreft zelfs vlees eten, maar we moeten ook kijken wat we plantaardig kunnen doen. Groenten kun je net zo feestelijk opdienen als vlees en net zo lekker maken.

Waarom is het van belang dat we op die manier gaan eten?
Je hebt als consument een kleinere voetafdruk als je meer plantaardig voedsel in je dieet hebt. Dieren zul je nog steeds nodig hebben om op een gezonde manier aan landbouw te doen, dus daarom kun je ook nog steeds vlees eten, als je daarvan houdt. Ik hou van vlees, maar wil wel weten waar het vandaan komt en dat het dier een goed leven heeft gehad. Voor dit menu hadden we geen vlees nodig, omdat je zoveel plantaardige ingrediënten van het eiland kunt gebruiken.

Is het eten in de toekomst lekkerder of viezer dan dat van vandaag?
Wat mij betreft net zo lekker of zelfs lekkerder. Het gaat erom dat je aandacht geeft aan de ingrediënten en voor mij is het ook belangrijk om dat gevoel te delen met het publiek. Wij gaan als chefs tijdens het diner de tafel op om over het eten te vertellen, terwijl we het opdienen. Alle bezoekers hebben tot nu toe hun bord leeg gegeten, dus ze vinden het niet vies, al zijn er mensen die liever meer vlees gehad hadden.

Als je nog maar één ding zou mogen eten voor de rest van je leven, wat zou je dan kiezen?
Bieten. Er zijn veel verschillende soorten bieten en je kunt ze op heel veel manieren klaarmaken. Zelf bieten verbouwen is ook goed te doen.

Gas is duur, fossiele brandstoffen zijn niet duurzaam. Wat is in de toekomst de beste bereidingswijze?
Persoonlijk hou ik heel erg van koken op vuur. Dat kan ook gewoon met hout dat van bomen afvalt, dat kun je zelf sprokkelen en drogen. Het is misschien wat veel gevraagd om massaal weer op kampvuren te gaan koken, maar aardgas gaat eruit, dus we moeten iets anders verzinnen. Er bestaan kleine, zuinige ovens die je met een paar stokjes kunt verwarmen. Dat is het duurzaamst.

Welke smaak zal domineren in de toekomst? Wordt het een zure of een bittere tijd?
Wat de Onkruidenier betreft wordt het een zoute tijd, omdat alles zal verzilten. Zelf denk ik dat we sterkere smaken meer zullen gaan waarderen, zoals de smaak van de zoutmelde.

Bedankt Marente!

Kaartjes voor Diner om Oost kun je hier bestellen.

 In ‘Snackgelok’ kan je de snack worden die je nodig hebt

Leestijd: 3 minuten

In ‘Snackgelok’ kan je de snack worden die je nodig hebt

Bij Om Oost staan vijf loeigrote patatbakjes waaruit ploerten van plastic vorken steken. Ze vormen Snackgelok – (Fries voor ‘snackgeluk’) , een installatie van Aukje Schaafsma, Karel Hermans en Tom Tieman voor Tryater. Bezoekers kunnen in dat bakje gaan liggen en op de speakers luisteren naar opgenomen verhalen van mensen die over het geluid van meditatieve klanken vertellen over snacken, over overvloed, op hol geslagen consumptie, en het geluk en ongemak die daar bij komen kijken. Een man die Superdry-hoodies verzamelt, een vrouw die vier keer per week friet eet en die spreekt over kipcorns met joppiesaus, een man die Volvo’s spaart en er meer dan tien heeft. In de verhalen reflecteren ze ook op hun genot. De frietvrouw zegt dan ook dat het soms voelt alsof ze iets opvult dat niet op te vullen is.

Tekst Jan van Tienen Beeld Marleen Annema

Lees meer

Bij Om Oost liggen mensen in de snackbakken naar de verhalen te luisteren alsof zij na het eten van meerdere catamarans, huzarenslaatjes en sitosticks even goed moesten bijkomen, of erger nog, aan gulzigheid overleden zijn. De doodskistverwijzing is ook de bedoeling, zegt Karel Hermans als ik hem over de installatie spreek. Een eerdere werktitel was: ‘Liever dik in de kist, dan een feestje gemist’. Het is onderdeel van een vierjarig artistiek onderzoek van Tryater naar de ‘Friese paradox’, die voortkomt uit het gegeven dat Friesland sociaal-economisch niet zo hoog scoort, maar op het gebied van geluk juist wel. Hoe kan dat? Het onderzoek, zo legt Karel uit, spitst zich toe op de Friese gewoontes, tradities en rituelen, en ook in veel Friese dorpen heeft de snackbar de functie van buurtvereniging of dorpshuis. Iedereen houdt van snacks, iedereen houdt van de snackbar. Vandaar die frietbakjes.

Lezer, je mag best van me weten dat deze Dagkrantredacteur een matig tot slechte dag had toen hij naar Snackgelok op Om Oost ging om de ervaring te ondergaan. De wereld is een verdorven plek en alles gaat zo verschrikkelijk slecht. Kunnen die Russen alsjeblieft opdonderen uit Oekraïne, kunnen de boeren alsjeblieft de redelijkheid terugvinden in hun eigen gedrag en relatie met de natuur, en zou ik zelf misschien een keer een nacht fatsoenlijk kunnen slapen tijdens dit festival. Dit alles is maar om te zeggen dat het geluk van vreemden een diepe belediging kan worden als je er zelf erg slecht in zit, en dat schaamtevolle gevoel dat daarop volgt is dan ook weer ellendig. Mijn oplossing was het een broodje kaassoufflé met mayonaise aan te schaffen bij de minigolfbaan in Formerum. Een hilarisch bleke snack die mij altijd troost verschaft.

Ik voelde dan ook enige weerstand bij de verhalen die ik hoorde bij Snackgelok. De Nederlandse snack heeft mij eigenlijk altijd getroost. We hebben het niet altijd zo getroffen qua culinaire verworvenheden in Nederland, maar soul food nummer één komt uit de cafetaria. De vetput is de grote gelijkmaker: wat er bleek in gaat, komt er geruststellend bruin uit. Waarom word ik dan in het hart van mijn comfortzone, liggend op de grond van een snackbak, om de oren geslagen met een moraal over snacken en overconsumptie? Mag je dan van helemaal niets meer ongecompliceerd genieten?

Om die weerstand een plek te geven en het project zelf beter te leren begrijpen, legde ik haar voor aan Aukje Schaafsma. Ze zegt: “Op zich doen we het wijzende vingertje niet. We zijn juist geïnteresseerd in wat snacken met je doet, in het geluk dat mensen ondervinden van consumeren. Doen we het niet ook om onszelf te belonen? Het is niet per se dat dat slecht moet zijn. Te veel is misschien wel slecht. Maar daar proberen we niet over te oordelen, we bespreken het alleen. In de soundscapes gaat het op drie vierde van de opname dan ook schuren. De man met de Volvo’s vertelt dat zijn vrouw vindt dat er bijvoorbeeld wel een paar auto’s weg mogen.”

De grap is volgens Aukje ook wel dat het project dat consumptie in zekere zin problematiseert zelf ook weer geconsumeerd wordt. “Laatst stond Snackgelok op ander straatfestival dat werd gehouden in een dorp. De installatie stond naast de frietkraam, maar de mensen daar hadden totaal geen interesse in die audio. Ze gingen met een man of vijftien in die bak zitten, met hele families en hamburgers. Ik liep daar een beetje rond van: ik ben de kunstenaar, dit is een audioinstallatie! Maar die mensen hadden er geen boodschap aan. Het werd geconsumeerd door het publiek.”

Je mag de relatie van de Nederlander en de snack best bevragen, maar of-ie altijd luistert is natuurlijk een tweede. Gelukkig ligt het Oerol publiek heel braaf te luisteren en genieten. Tot slot heeft Aukje wel een woord van troost.

“Blijf zeker snacken, in de snack zit het geluk en de levenslust. Het is eigenlijk heel logisch dat we snacken, het is een drift uit de tijd van de jager-verzamelaar, die we niet kunnen onderdrukken en die we in de huidige consumerende vorm gebruiken. Daar kunnen we gewoon aan toegeven.”

Het stemt mij gerust, maar: ten dele. De ware aard van de troost van het broodje kaassoufflé is in ieder geval voor mij misschien niet het ‘eraan toegeven’. Is toegeven aan troost nog troostend? Ik wil er niet aan toegeven. Ik wil het toegediend krijgen middels zoete mayonaise op een klef broodje, met te hete gesmolten kaas die mij nergens anders meer aan doet denken. Ik wil het belichamen. Ik wil het zijn.

Maar goed, misschien komt die weerstand ook gewoon voort uit het feit dat ik te veel broodjes kaassoufflé met mayonaise eet en beter voor mezelf moet zorgen. Wie zal het zeggen. Mooie installatie, vier sterren.


 Onkruid bestaat niet

Leestijd: 3 minuten

Onkruid bestaat niet

Onderweg naar weer een voorstelling, concert of talk en last van acute honger of hoofdpijn? Er zijn genoeg planten en bloemen die dit zouden kunnen stillen. Maar weet wat je plukt en doe dit met mate, zo drukt Feline Zwaan van Staatsbosbeheer ons op het hart. Speciaal voor plukgrage Dagkrantlezers geeft ze acht gouden tips voor heerlijke eetbare planten en bloemen en vijf absolute wildplukregels. De straf die op het breken van deze regels staat is 24 uur lang liedjes zingen bij de fietsenstalling.


Tekst Veerle Corstens Illustraties Emma Ringelding

Lees meer

PLUKTIP 1: Hondsdraf
“Ben je net op weg naar de voorstelling VanTorhout dan kun je de hondsdraf tegenkomen, die heeft zo’n mooi lipvormig bloemetje. Mocht je op zondag visite krijgen en je hebt nog wel een afbakbroodje in de vriezer liggen, dan maak je hier een heel lekker botertje mee voor op brood. Boter smelten en mengen met de bloemen, dan nog een paar bloemetjes bewaren om op de weer gestolde de boter te leggen. Ik word daar erg blij van.”

PLUKTIP 2: Brandnetel
“Dat brandnetel in kazen en soepen kan, dat wist je misschien al. Maar het zaad bovenin de toppen van de brandnetel is een echte powerfood die je door je muesli of smoothie kunt gooien. Sowieso zit in het bovenste deel van een plant vaak de meeste kracht, dus de topjes afknippen is altijd een goed idee.”

PLUKTIP 3: Margriet
“Margrieten kunnen echt van alles: je vrolijkt er een salade mee op, maakt er bloemenboter van of je strooit ze over een voorjaarstaart. De knopjes zijn ook geweldig, als je die droogt en in azijn legt, zijn het net heerlijke kappertjes.”

PLUKTIP 4: Bramen
“Bramen zijn natuurlijk heerlijk om te plukken, maar daar is het nu nog wat vroeg voor. Wat je ook kunt doen, is de topjes eraf knippen om te drogen en daar bramenthee van maken. Nu kun je natuurlijk zo’n droogoven aanschaffen, maar ik vind dat energieverspilling. Ik leg ze zelf in een champignonbakje boven de cv-ketel die heel veel warmte afgeeft.”

PLUKTIP 5: Tormentil
“De tormentil heet in het Latijn potentilla erecta. Je raadt het al: dat betekent dat ze het libido verhogen. Dus zoek deze plant en maak thee van de wortels en je hebt geen Viagra meer nodig. Overigens helpen ze ook om heftige menstruele bloedingen te verzachten. Deze plant groeit in de buurt van water, dus bij The Sacred Life of Plants maak je een goede kans om ze tegen te komen.”

PLUKTIP 6: Kruipwilg
“De kruipwilg is handig voor de Oerol-bezoeker die wakker wordt in een duinpan met een knellend petje en niet meer weet hoe de avond gisteren ook weer afliep. Vlak onder de bast van deze wonderplant zit ascorbinezuur, ook bekend als natuurlijke paracetamol.”

PLUKTIP 7: Zeekraal
“Zeekraal is heerlijk en overal langs het wad te vinden. Dus ben je uitgekeken bij De Streken van Marc van Vliet, dan zoek je op het wad nog even door naar deze plant. Zorg er goed voor dat je alleen de topjes afbreekt, want langs de kust van het eiland zijn maar een paar planten die het overleven. Ze zijn hard nodig voor zand en andere planten om aan te hangen.”

PLUKTIP 8: Rendiermos
“Rendiermos is een indicator van schone lucht, dus dat is altijd een goed idee om daar in de buurt te gaan plukken. Deze mossoort kun je drogen en fijnmalen om als smaakmaker te gebruiken in sauzen en soepen. Het smaakt een beetje naar paddenstoel. Maar in chique restaurants kom je ze ook gefrituurd tegen.”

REGEL A: De natuur is er niet voor jou
“De natuur is er niet voor jou, maar voor de insecten, bloemen, planten en dieren. Pluk je bijvoorbeeld te veel paardenbloemen, dan loop je de kans de ontwakende insecten hun nectardrinkplaats te ontnemen. Paardenbloemen zijn namelijk de eerste voorjaarsbloemen en zodoende de wekker van de lente.”

REGEL B: Denk één op tien
“Zie je tien van de planten of bloemen die je wil plukken, dan kun je er gerust eentje plukken. Laat z’n negen vrienden staan en je weet zeker dat er nog genoeg is voor andere insecten, dieren en planten.”

REGEL C: Zorg dat je goed geïnformeerd bent

"Weet wat je plukt, en hoewel dit artikel een goed begin is, doe je er goed aan nog wat websites, boeken en experts erop na te slaan. Om te zorgen dat je niet die ene plant plukt die het hele ecosysteem naar de gallemiezen helpt, of simpelweg om te zorgen dat je niet dezelfde avond nog met je hoofd boven de wc hangt na een rode bes die giftig bleek. Wat je het beste kunt doen: meegaan op een wildpluk-excursie van Marjanna van der Meulen of Flang in de pan."

REGEL D: Let op hondenuitlaatplekken
“Ligt voor de hand, maar er wordt vaak niet aan gedacht: niet plukken daar waar de wc van onze harige vrienden is. Mocht je zeer eigenwijs zijn, dan in elk geval goed wassen voor gebruik en altijd op buikhoogte plukken.”

REGEL E: Meld het
“Wildplukken doe je altijd in overeenstemming met de grondeigenaar van de plek waar je plukt. Dus bel even aan bij een boerderij en vraag of je mag plukken of stuur een mailtje naar Staatsbosbeheer. Op Terschelling is Staatsbosbeheer zo vriendelijk om wildplukken te gedogen, zo lang je je aan regels A tot en met D houdt. "

Leestijd: 2 minuten

Een zoute kus van de Onkruidenier

In Nederland beschermen we ons goed en graag tegen het water. Dat heeft belangrijke voordelen, maar zijn we nu niet iets te krampachtig bezig? Wat als we het zoute van de zee meer zouden incorporeren in ons leven? Die vraag stelt de Onkruidenier in Relearning Aquatic Evolution door ledematen, longen en smaakpapillen te gebruiken. Wie niet opgewassen is tegen het veranderende klimaat en het zouter wordende landschap, moet maar een andere houding leren aannemen, en nog liever geheel zoutminnend worden.

Tekst Aybala Carlak Beeld Marleen Annema

Lees meer
 Een zoute kus van de Onkruidenier

“Wij als mensen bewaken een harde grens tussen land en water,“ zegt maker Ronald Boer van de Onkruidenier. “We hebben ons leven volledig achter de dijk ingericht. Maar wat kunnen we leren van hetgeen aan de andere kant van dijken gebeurt?” Volgens Ronald zorgt die harde grens ervoor dat we de zee – en misschien daarmee ook een beetje het zoute – meer zien als dreiging dan als onlosmakelijk onderdeel van ons leven, en iets waar we hoe dan ook steeds meer mee moeten leven. “We zouden het systeem van de zee meer moeten omarmen.” Met systeem bedoelt hij de verschillende ecosystemen in het water, de getijden en eigenlijk alles dat de zee zo krachtig maakt. Want alleen dan zijn we hopelijk voldoende voorbereid op een zout landschap en voedsel.

In Relearning Aquatic Evolution op de Kleiplak maken de deelnemers in een paar stappen kennis met het zout van de zee. Eerst zitten ze met de ogen dicht in een cirkel op de grond, vlakbij het water. De verschillende geluidjes, hoog en laag, van het water en het land, worden op papier in beeld gebracht. Vervolgens wordt langzaam aan een steeds groter deel van het water aangeraakt. Er wordt nagedacht over nieuwe woorden die we in de toekomst nodig zouden kunnen hebben. Specifiek de combinaties van lichaamsdelen en watergerelateerde termen, zoals we die nu al hebben: zeearm en riviermonding. Om die woorden te maken, hebben we klanken nodig. Daarom worden de stembanden getraind door middel van een elastiek. Daarvoor moeten de longen natuurlijk weer getraind zijn. Op een bijzondere manier gaat de groep samen in het water ademhalen (met absoluut het bovenlichaam nog boven water), om te voelen hoe het lichaam reageert op het zout. De mensen van de Onkruidenier krijgen als feedback van deelnemers dat ze zich één voelen en kalmer worden. Het is dus een grote watermeditatie.

Dan volgt er een culinaire climax. “De tong en de mond zien we als testers van het zout. Op die manier betreedt de zilte magie van het water het menselijk lichaam. Op een schelp krijgen de deelnemers kleine verschillende dingen te proeven die als een golf van (lekkere!) zoute en zilte smaakjes op de tong vallen. Wat voor plantjes en bewerkingen er worden gebruikt, dat is een verrassing, maar het stelt niet teleur. “We hopen dat op deze manier de relatie met het water zich minder in het hoofd afspeelt en meer in het lichaam.”

Terschelling heeft veel te bieden, ook wat ziltig eten betreft. Wat hier groeit, aan het water, wordt wordt waarschijnlijk steeds belangrijker voor de mens en voor de duurzaamheid van de Aarde. Och, en dat dat dan zo lekker kan zijn.

 ‘EAT’ heeft solide adviezen voor smaakvol eten

Leestijd: 5 minuten

‘EAT’ heeft solide adviezen voor smaakvol eten

Kunstproject EAT gaat over eten. Een team van Japanse (culinair) kunstenaars en een chef onderzoekt de eindeloze betekenissen van groenten, vruchten, kruiden en andere lokale lekkernijen. Hiermee proberen ze grip te krijgen op de fundamentele relatie tussen mens en eten. In een poging om ook mijn eigen culinaire skills naar een hoger level te tillen, vraag ik team EAT naar de essentials voor een smaakvol leven. Voordat het interview aanvangt, heb ik het geluk aan te mogen schuiven voor het crewdiner van team EAT, dat dagelijks wordt gemaakt door de kunstenaars zelf. Dat diner is uiteraard volledig samensgesteld met producten die op het eiland zijn geplukt.


Tekst Kiriko Mechanicus Beeld Tom van Huisstede

Lees meer

Bij aankomst staat de crew-bungalow vol met potten fermenterende miso, manden met geplukte kruiden en bloemen, gefermenteerde bessenlimonade, houten kratten met zelfgemaakte pasta en een tafel vol met kleurrijke salades. Als ik vraag wat er vanavond op het menu staat, vertelt culinair kunstenaar Yuri Nomura: “Een salade van bieten en aardbeien uit de pluktuin, zelf gedraaide garganelli (een gekrulde pastasoort, red.) met een munt-courgettesaus, Terschellinger aardappelen met een Zuidoost-Aziatische marinade, paprika met geitenkaas van het eiland, en bananen van de barbecue als dessert.” Geen twijfel mogelijk: ik begeef me tussen de meesters van de culinaire improvisatie. Ik vraag mijn tafelgenoten wat ik nodig heb om in het dagelijks leven net zo smaakvol te kunnen eten als zij. Er valt een lange stilte. Er wordt serieus nagedacht en gepeinsd, en de antwoorden worden met ernst en precisie uiteengezet. De gezelligheid wordt van tafel gehaald, en de denkers vertellen mij een voor een hun onmisbare geboden voor het betere, smaakvolle leven.

1. Een goed mes

Kunstenaar Yuri: “Een goed mes is een goed leven. Het is een instrument voor mogelijkheden. Mijn mes heb ik laten maken bij een messenslijper die gespecialiseerd is in het maken van samoeraizwaarden. De slijper heeft een wachtlijst van drie jaar, maar het is het wachten waard. Nu raad ik jullie niet per se aan om hetzelfde te doen, maar er zijn genoeg andere goede messen. Het is de bouwsteen van alles: mijn mes is als mijn kind.

2. Een nieuwsgierige geest

Chef Eriko: “Als iets goed ruikt, er goed uitziet en goed aanvoelt, durf ik het in mijn mond te stoppen. Ook wanneer ik een plant niet ken, vertrouw ik mijn eigen zintuigen. Ik ben als een kind. Door niet bang te zijn ontdek ik nieuwe smaken. Ik doe dit echter alleen wanneer ik gezond ben. Als ik bijvoorbeeld verkouden ben en niet kan ruiken, word ik ook ingetogener in de keuken. Dan vertrouw ik mezelf niet meer. Dus mijn advies is: wees nieuwsgierig en gezond.”

3. Goed zout

Geluidstechnicus Yuji: “Een Japans gezegde luidt: zolang er zout is, kan ik drinken. En zolang ik kan drinken, kan ik leven. Dat is mijn advies.

4. Eén stuk mooi servies meegenomen van huis

Kunstenaar Tomoko: “Altijd als ik op reis ga, reis neem ik een mooi serviesstuk mee. Ik geloof dat eten lekkerder is als het mooi wordt gepresenteerd. De connectie tussen eten en servies heb je hier jammer genoeg niet. In Japan bestaat de filosofie dat er voor ieder gerecht een ander geschikt bord is. Dat is misschien wat ingewikkeld om na te streven, maar één bord waar je gelukkig van wordt kan heel veel betekenen voor je levensvreugde.”

5. Durf jezelf te bevragen

Eriko: “Veel van de dingen die we eten, eten we routineus. Hier in Nederland worden bijvoorbeeld veel aardappels gegeten. Misschien denk je dat je de smaak van de aardappel wel kent, omdat je ‘m zo vaak hebt bereid en in je mond hebt gestopt. Misschien denk je bij het eten van de aardappel: deze aardappel is lekker, of: deze aardappel is eetbaar. Maar hoe vaak vergelijk je de aardappel van vandaag met de aardappel van gisteren? Hoe anders is je waarneming vandaag dan je voorgaande waarneming? Het herkennen van het kleine verschil tussen de aardappel van het verleden en het heden is een kwaliteit die ervoor zal zorgen dat je de rest van je leven goed zult eten.”


Miso maken bij om Oost

Tijdens de workshop van Tomoko Mukaiyama leer je hoe je miso maakt van lokale producten, en onderzoek je hoe jij je kunt verhouden tot hetgeen we eten.

Video door Jonathan Sipkema

 Een juttertje met… Marije Lamsma

Een juttertje met… Marije Lamsma

Tijdens Oerol drinken we een vliegensvlug juttertje met leuke mensen die iets doen op het festival. Om helemaal in het thema te blijven, spraken we met cateraar in hart en nieren Marije Lamsma. Marije draagt er persoonlijk zorg voor dat alle mensen van Tryater dit jaar heerlijk te eten krijgen. Wij hopen dat deze smakelijke maaltijden helpen om de bittere pil die de annulering van hun voorstellingen heet enigszins slikbaar te maken.

Tekst en beeld Koen van Bommel

Lees meer

“Oerol is echt m’n lievelingsklus. Cateren op locatie vind ik sowieso het leukst, die logistieke uitdaging is te gek. Bovendien ben je lekker op het eiland, en het is ook goed om van huis te zijn en je helemaal onder te dompelen in het werk. Thuis ben je toch snel gewoon druk met andere dingen. Of ik tussendoor vaker naar het strand ga? Nou, dat ik nu hier ben komt eigenlijk door corona. De voorstellingen van Tryater zijn namelijk allemaal niet doorgegaan vanwege coronagevallen in de crew. Jammer, want ik heb de voorstelling ook niet kunnen zien. Niemand eigenlijk. Waarom ik dan toch hier ben? Nou, het podium moet nog afgebouwd worden, dus ik kook nu alleen nog voor een kleine afbouwploeg. Ik heb dit weekend voor het eerst een dag vrij op Oerol. Ik zag net tijdens het zwemmen een zeehond, heel dichtbij. Zoiets zou ik in andere jaren dus mooi hebben gemist.

De eerste keer dat ik catering deed op Oerol was tien jaar geleden, voor theatergroep De Jongens, die inmiddels niet meer bestaat. Ik heb daarna ook catering gedaan voor het NNT en dit jaar voor de tweede keer voor Tryater. Dat zijn dankbare eters! Het waren dit jaar wel vijftig mensen, dat is erg veel. Maar ze waren erg blij, ik ben hun favoriete cateraar, zeiden ze. Dat is natuurlijk goed om te horen. Wat ik leuk vind aan Tryater, is dat zij als eerste gezelschap waar ik voor kook helemaal vegetarisch zijn. Ik kook sowieso altijd biologisch. Niet per se altijd heel gezond, maar wel stevig, want het zijn harde werkers. Vanavond is het restjesdag, dus ze krijgen overgebleven rode bietjes met feta uit de oven. Ik had ook focaccia’s gemaakt, daar waren er veel van over. Daar ga ik een hartige broodpudding van maken. Dat kan namelijk gewoon! Met ei en heel veel kaas. Lekker. Het wordt een feestmaal, want dit is de laatste avond. Ze krijgen verder nog worteltjestaart, want ik had veel worteltjes over. Oh, en spitskool uit de oven met een cashew-kappertjesspread. Dit is wel wat chiquer dan normaal, meestal krijgen ze bijvoorbeeld dingen als orzo met rode bieten, met tijm, feta, sinaasappelschil en walnoten.”

Lokroepjes

Lieve C,

Dat jij dreigt eerder te vertrekken, verscheurt onze harten. Doe dat ons niet aan. We houden zoveel van je! Liefs E.B.&J.

Reuze bedankt! Jacquelina

Genoten van Vruchtjes eten op De Luwte 🎶! Nooit geweten dat meloen een prima haargel-vervanger is 😆

De vijfpoort.
Ik zag jou ook.
A man after midnight.
Het galmt nog fijn na in mijn hoofd.

Welke man die van droge humor en natte biertjes houdt, komt er vrijdagavond met mij høken bij Heinoos? Tot dan! De boerin

graag zou ik je nog eens ontmoeten op de "Watdataangaat" op het wad. Wij, zoekende naar de sleuf voor onze wensen, aangeduid door een voor ons onzichtbare pijl :) justme_marc@hotmail.com

Lieve Rik , Juul en co.,
De vakantie op Cupido maakt het leven compleet vol liefde, veel liefde❤️

We turn the speakers up til they break
Cause every time you smile it's a fake
Stop pretending, you've got everything now
I need it -Everything now!
I want it -Everything now!
I can't live without lalalalalalala
(dit nummer, maar vooral jullie, hebben afgelopen dagen toch nog een beetje goed kunnen maken 🧡)

Zaterdag 33 graden in Limburg. De eerste klimaatvluchtelingen met zachte G zijn al op Oerol en genieten met zachte G en volle teugen. Gerry met zachte G en Jan

Help!!! Wie heeft mijn blauw leren schoudertas ( incl. rode portemonnaie met diverse pasjes, bril en trui) gevonden in de omgeving van Oosterend ?

Jennifer 06 83 24 72 44

Man met bakfiets, 37 jaar…jij kwam het eiland op…en ik ben er van af. Wil jij me nog eens uitleggen wat Oerol precies betekend ;-) Jij weet het namelijk precies ;-)

Bedankt voor de tip van het wrakkenmuseum…

We gaan elkaar zien X

SB, wil je een dekentje lenen? Waar gaat dit heen? MR

Gratis Salsa les. Waar: op t strand voor Zandzeebar Formerum aan Zee. Wanneer: vrijdag 11:00. Aanmelden via sms of Whatsapp op 06-51271014. Gaat alleen door bij minimaal 4 aanmeldingen. Partner niet verplicht.

Liefde van mijn leven, zaterdag kom je gelukkig weer naar ons knusse Oerolhuisje op wielen. Heerlijk met Mo hier maar ik mis je mooie lage stem in de morgen. X je vrouwki

Wil degene die mijn Friese (Coca-Cola) zadelhoesje ook zo mooi vond hem terug brengen voor zaterdag bij camping Cnossen en zeggen dat t voor Stella is. Ik mis m.

Variaties op een bitterbal. Ook dit jaar is de bitterbal perfect in de mosterd gevallen. Onze Oerol traditie is succesvol maar we blijven oefenen.

Tranen met tuiten, een groot deel van mijn leven voor me afgespeeld zien worden, sprakeloos....WabiSabi/Het houten huis/Peergroup/Hier valt niets te halen, CHAPEAU!!

Lieve Tijn, wat vind ik het leuk om je dit weekend eindelijk mijn Oerol te laten zien, mijn prachtige, stoere, lieve zoon. Ik ben zo trots op je. Je bent nu 18 jaar en hebt je examen gehaald. De wereld wacht op jou, te beginnen met Oerol! Ik hou van je! Xxxx Magteld

Veel pleziers op Oerol, Marco en Willem! Het lauwwarme biertje was van ons. Liefs Netje en Tientje.

"Als alumni TP op Oerol, wat ben ik trots op mijn lief! Dat gaan we(nogmaals) vieren met jutter!"

Lieve Manon,

Bedankt voor weer een super Oerol week samen. Wat ben je toch een KANJER!!😘 Dien maan.

Je gelooft het niet, maar Marius en Rutger (Giovanni en Wim van de Young Gangsters) zijn allebei nog single! Grijp je kans, meiden!

Het laat me niet los, is de portemonnee die in Joops kunstwerk te water ging nou nog gevonden bij eb?

Voor de lieve vader van 69 jaar...wij hebben een lieve gezellige vriendin, van 61, ondernemend en goed uitziend. Nu op Oerol! Afspraak?0615375244

Lieve dames in het Haantjeshuis, ik mis ALLES😖.

Voor nu: geniet van Oerol, volgend jaar geniet ik weer mee!!🌹

5 jaar terug zette we voor het eerst onze tent op, de eerste vakantie samen. Dit jaar zijn we 5 jaar samen; eindelijk weer oerol, nogsteeds verliefd.

Op nog meer, zandkastelen, uitkijk (punten), theater, jutter en avontuur. Xx Je E

3 x bellen als je het strand opgaat bij Midsland aan Zee voor lieve nog altijd goeduitziende Marianne. GEFELICITEERD en nog vele Oeroljaren! Het zoeken naar Tom is uiteindelijk gelukt.

Lieve Niek,

Met jou is alles leuker. Volgend jaar weer samen!💋C.

Struukn, tuuskokers en Tena-truuskes: ook op dit eiland heeft verkeer van rechts gewoon voorrang. Dus niet doorknallen met je elektrieke rollator-to be op twee wielen. Dank, namens ieders lijf en leden. SjeikSjekje

Lieveline, dank je wel dat je me in 2007 kennis liet maken met Oerol. Het eiland kende ik al maar het festival nog niet. Afgelopen 2 jaar zonder Oerol toch naar het eiland gegaan. Ook heerlijk, het leven is met jou altijd een festival! Je Baard.

Jolanda je bent een topper! Zwemmen in het meertje van Hee en lopen in het bos. Niet meer op de scoot

Doet mij dit pijn?
Een dichters
Met een tas
Van de Albert Hein…

Namaste Oerollers! Je dag goed beginnen? Kom naar de yoga: zaterdag en zondag 10-11:30! Iedereen is welkom :) Reserveer je plekje via www.yogiez.com. Liefs Ezra

Hallo Oerel. Ik heb u verlaten ik ben op donderdag gekomen en ik ben tot donderdag (1week later) weer weg gegaan. Met mijn meisje heen maar Alleen terug. Hé lief geniet er nog maar van voor 2. We zien elkaar maandag weer jij zen en ik brak en weer duidelijk dat ik weer wat ouder ben geworden. Tegen beter weten in, Graspop ik kom er aan. Oerel ik mis jullie nu al maar ben er volgend jaar weer bij. En aan mijn lief: Ik hou van jou mijn lieverd en ik ga je missen.❤️❤️❤️

He jij die vanochtend moeite had met het scannen van je barcode bij het hekje na de zelfscankassa's in de Coop in Midsland. Je probeerde je kassabon in het scanapparaat te proppen, het hekje ging niet open, je vroeg mij of ik wist hoe het werkte. 'Romantisch', zei je er op fluistertoon bij. Ik antwoordde: 'Gewoon, scannen'. Het lukte je en je verliet de supermarkt en ik had spijt dat ik niet iets romantischer had gezegd, zoals 'Ik voel dat ik ondanks je onhandigheid met scanapparaten van jou zou kunnen houden, en ik wil je graag deze brie geven als blijk van waardering voor deze toevallige ontmoeting'. Zie ik je er morgenochtend weer bij de zelfscankassa?

↑ Inhoudsopgave