Tijdens deze editie van Oerol laat Fien Veldman zich leiden door de naam Jan. (Lees ook de introductie van deze zoektocht.) Toch verdient Jan (m/v/x) nog een laatste moment in de schijnwerpers, en wel op Oerol 2025.
en een oproep aan alle Jannen om zich nu echt te verzamelen.
Beste mensen, Jannen in het bijzonder: we zijn bijna zo ver. Zoals de trouwe lezer weet, laat ik mij over Oerol leiden door mensen met de naam Jan. Ik maak nog een laatste pelgrimstocht over dit eiland om op zoek te gaan naar de essentie van de naam Jan. En hierna spreken we er nooit meer over.
Robert-Jan (Jan 24) is voor de eerste keer op Oerol. Nadat hij arriveert met de snelboot, fietst hij in een keer door naar Cafe Onder de Pannen, waar ik hem kan ondervragen over zijn naam.
Ik kan me voorstellen dat de naam Robert-Jan vaak wordt afgekort. Als ik ernaar vraag, zegt Robert-Jan dat hij weleens Jan wordt genoemd, maar dat dat komt omdat zijn beste jeugdvriend Robert heet, waardoor hij dus met Jan bleef zitten. Zijn broertje en zusje noemen hem nog steeds zo. Maar, vervolgt Robert-Jan: ‘Als zij mij Jan noemen klinkt dat weer anders dan –’ hij is heel eventjes stil, ‘Jan.’ Het is moeilijk deze zin op de juiste manier op schrift te stellen, maar geloof me: toen hij het zei, begreep ik precies wat hij bedoelde.
Robert-Jan geeft onmiddellijk toe dat hij zich niet direct identificeert met de naam Jan. Zijn vriendin, Marte Fleur: ‘Het is dat je schreef dat alle Jannen welkom waren, ook mensen met variatie op de naam Jan, anders had ik hem niet durven aanmelden.’ Robert-Jan: ‘Als zich een groep Jannen vormt, zou ik wel even twijfelen of ik erbij zou horen. Maar als er een bijeenkomst zou zijn van mensen met een dubbele naam waarvan een naam Jan is – ja, daar zou ik zeker wel naartoe gaan.’
Robert-Jan en ik proberen ‘JAN’ met onze handen uit te beelden, zijn vrienden helpen met de ‘N’
Ik vervolg mijn pelgrimage naar Jan 25: Jan de Oerolman. Dat is zijn bijnaam, en daarom stap ik natuurlijk op de fiets. Als ik aankom bij zijn duinhuisje word ik verwelkomd door pater Jansonius. Wie kon vermoeden dat deze tocht, voor de editie van de Dagkrant met het thema ‘geloven’, mij hier naar toe zou leiden! Pater Jansonius zegent mijn Jan-project, werpt zijn mantel af en transformeert tot Jan. Jan gaat sinds 2014 naar Oerol.
Pater Jansonius zegent mij
Hij stuurt me van tevoren een Excelsheet met daarin voorstellingen, het reisgezelschap en wie waar op welk moment naartoe gaat. Hoewel deze praktische instelling misschien anders doet vermoeden, ziet Jan zijn jaarlijkse Oerolbezoek als een spirituele ervaring. Jan: ‘Soms geeft Oerol je iets wat je helemaal niet ziet aankomen.’
Jan gaat graag verbindend te werk, want hij wil deze mooie ervaring het liefst delen: ‘Ik wil Oerol niet alleen voor mezelf houden.’ Daarom probeert hij zoveel mogelijk mensen mee te krijgen – te bekeren, kunnen we misschien wel zeggen.
Met mijn bezoek aan deze vijfentwintigste Jan is mijn serie beëindigd. Echter, nog steeds ontvang ik berichten van Jannen die ik, als ik alle tijd van de wereld had, allemaal wel zou willen opzoeken. Mijn initiele argument dat er te veel Jannen zijn, blijft dus staan. Vanmiddag ben ik om 16.15 bij Talkshow De Dag op de Deining, en het zou prachtig zijn als het publiek uit zo veel mogelijk Jannen, Jantines, Jannekes en Janna’s bestaat. Dus, bij deze mijn laatste oproep: Jannen, verenigt u!
*
Oproep! Fien verzamelt vanmiddag zo veel mogelijk Jannen bij Talkshow De Dag, vrijdag 20 juni, om 16.15 op de Deining. Heet je Jan/Jantine/Janine? Kom ook! Alle Jannen verzamelen!
Benieuwd naar eerdere delen van deze serie? Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6 en deel 7.
