Blik op de horizon: Oerol 2027

Wanneer je je in juni op het eiland begeeft en volop geniet van een fietstocht naar je volgende voorstelling of even neerploft voor een lekker hapje op de Deining lijkt de vólgende Oerol natuurlijk verder weg dan ooit! Maar de teller op onze homepage tikt alweer opgewekt af naar Oerol 2027! En gelukkig maar, want onze collega’s zijn al geruime tijd bezig met het samenstellen van weer een fenomenaal programma!

In Paradijs Aan Het Einde (2023) zien we de eerste aardbewoners worstelen met ambitie en individualisme. In Recht Op De Hemel (2021) moeten de eerst zo geprivilegieerde engelen hun vleugels afknippen na de dood van God. En in Ik Hoop Op Zegen (2020) heeft de toekomstige burgemeester Gijsbrecht bij hoog water de keuze: wordt het pompen of verkassen? Via de thema’s ambitie, zelfgerechtigdheid en trots fileert Collectief BLAUWDRUK het westers privilege.
Beeld: Nichon Glerum

In veel gevallen vliegen de wilde plannen nog over tafel. Er wordt gedroomd over buitengewone speellocaties en de verhalen die verteld moeten worden krijgen steeds meer vorm. Na de zomerstop starten de locatiebezoeken; makers komen dan naar het eiland en gaan met ons team op zoek naar de meest passende locatie die hun project naar een ander niveau kan tillen.
Via de locatiebezoeken delen we straks weer regelmatig over naar welke parels we je volgend jaar kunnen laten duiken. En bij deze kunnen we je nu al vertellen dat twee projecten die je kent ook tijdens Oerol 2027 te zien zullen zijn!

Raaklijn
Raaklijn is een meerjarig, locatiegebonden project van kunstenaar Rita Hoofwijk, in samenwerking met Oerol en SoAP Maastricht. Het draait om de ontdekking en de beleving van de ‘raaklijn’: de vaak onzichtbare grens tussen de menselijke aanwezigheid (zoals ons festival) en de beschermde, ongerepte natuur van Terschelling.

Je herinnert je misschien nog: In Oerol 2024 nodigde Rita Hoofwijk bezoekers uit om de Raaklijn zelf te belichamen. In 2025 waren het de lichamen van de dansers van Tumbleweed die de grens zichtbaar maakten.

Afgelopen jaar was de beurt aan Taiwanese kunstenaar Rain Wu. Zij brengt de Raaklijn samen op één fysieke locatie via een driedimensionale kaart. Wu, zelf afkomstig van een eiland, ziet kaarten niet als machtsmiddel of grensafbakening, maar juist als een instrument voor verbeelding. Speciaal voor dit project leerde zij werken met wol. Ze koos hiervoor omdat het een lokaal restproduct is van Terschelling: de schapen op biologische schapenboerderij De Zeekraal worden vlak voor het festival geschoren. Met deze wol maakte zij een tastbare kaart en legenda waarop de Raaklijn (de grens tussen het festival en de beschermde natuur) zichtbaar wordt. Het werk is te lezen als een pagina uit haar persoonlijke notitieboek: haar manier om het eiland en de plekken aan de randen van het festival te herinneren en vast te leggen.

Ook in 2027 zal Rita, in samenwerking met opnieuw een andere maker, de raaklijn zichtbaar maken voor de bezoekers van Oerol.

Inclusief Theater
Gedurende drie jaar werkt Oerol Festival samen met het Bartiméus Fonds aan een programma om een locatievoorstelling tijdens Oerol 2027 te realiseren – gemaakt door theatermakers met beperking. In 2025 is een open call gelanceerd, waar de plannen van Dominique Stevens en Toni Kritzer uit geselecteerd zijn. Beide makers zijn dit voorjaar met hun team op residentie geweest op Terschelling om te onderzoeken wat het eiland met hun voorstelling doet. Tijdens Oerol 2026 hebben zij een eerste voorproefje van hun werk in wording getoond.

Leeglopen | Dominique Stevens / Theater de Werkplaats
Hoe voelt het als je energie langzaam verdwijnt en leegte het overneemt? Leeglopen is een voorstelling in ontwikkeling over energieverlies, uithoudingsvermogen en de impact van tot steeds minder in staat zijn. Het werk onderzocht hoe leeglopen geleidelijk tastbaar gemaakt kan worden in zand, taal en extreme traagheid. Over het verliezen van energie, terwijl zand en zee onverstoorbaar blijven bewegen.

we read our pain like coordinates | Toni Kritzer
Hoe voelt het om een vervuilde rivier te zijn, of een kaalgekapt bos? Als lichamen met chronische pijn? Op de grens van ecologie en rechtvaardigheid voor mensen met een beperking dwalen we door beschadigde landschappen. In een poging tot intersoortelijke empathie bracht deze performance gekwetste ecologieën in kaart op onze eigen gekwetste lichamen. Hoe kunnen we onze pijnlijke lichamen en geesten verzorgen in een tijdperk van ecologische ineenstorting?

Oerol zet na deze eerste waardevolle werkperiode en wederzijdse kennismaking, vanuit het traject Inclusief Theater de samenwerking graag voort met Toni Kritzer. Toni zal voor Oerol 2027 een locatievoorstelling ontwikkelen, Bartiméus Fonds heeft een startbudget toegekend om het project mogelijk te maken.

Toni Kritzer | we read our pain like coordinates tijdens Oerol2026 Foto: Geert Snoeijer
Beeld: Toni Kritzer | we read our pain like coordinates tijdens Oerol2026 Foto: Geert Snoeijer