Bij theatermaker Eva Meijering ontstond het idee voor de nieuwe voorstelling Drift opvallend genoeg niet in een studio of op het eiland, maar na het applaus van de Oerol-hit Sâlt (2023). Eva ontwikkelde het concept voor Sâlt vanuit haar eigen verhaal en vertolkte zelf de hoofdrol. In de voorstelling luisterden we naar haar monoloog over het leven met eczeem, de drang om te krabben en de mentale kracht die het vraagt om dit niet te doen omdat de arts dat heeft afgeraden. Hoe zorg je dat je je meest aanwezige impuls kan onderdrukken, zonder alle muren om je heen huizenhoog op te werpen? Na afloop werd ze opvallend vaak aangesproken door verschillende vrouwen. Zij deelden spontaan hun eigen verhalen, opgekropte frustraties en diepste gedachten. Die intieme ontmoetingen vormden de inspiratie voor een nieuw project over de emotionele ontdekkingstocht van de rijpere vrouw.
Wat doe je als je gevoelsmatig niet lang meer te leven hebt en er werkelijk niets meer te verliezen valt? Dat is de centrale vraag in Drift. Het thema draait om ‘gecontroleerd de controle verliezen’, net zoals wanneer je een auto laat driften. Met een voltallige vrouwencast, aangevoerd door hoofdrolspeelster Joke Tjalsma, duiken de makers in de driften, verlangens en opgekropte emoties die normaal gesproken onder de oppervlakte blijven. De voorstelling gaat komend voorjaar in première in Leeuwarden, op de bovenste verdieping van parkeergarage De Klanderij. Onder de open hemel en met de stad als rauw decor ontstaat daar het beklemmende gevoel van een plek waar je eigenlijk niet zou mogen komen.
Maar een stadse parkeergarage vind je op Terschelling niet. En dat is precies waar de magie en het vakmanschap van een locatiebezoek op het eiland om de hoek komen kijken. Een locatiebezoek voor makers is véél meer dan simpelweg een mooie plek uitzoeken; het is een zoektocht naar een omgeving die dezelfde abstracte, rauwe en ietwat grimmige sfeer ademt als de oorspronkelijke setting. De dynamiek van de betonmassa op het vasteland moet op Terschelling worden vertaald naar de unieke omgeving, zonder dat de beklemmende essentie van het verhaal verloren gaat.
Tijdens zo’n verkenning bekijken de makers samen met het team van Oerol het eiland op zoek naar plekken die de juiste weerstand en emotie oproepen. Het is belangrijk om een plek te vinden die op het oog en oor geschikt is voor het verhaal. Voelt deze specifieke plek even meedogenloos als het beton van een parkeerdek? Zo’n locatie moet niet alleen logistiek handig zijn en voldoende ruimte hebben voor het publiek, maar moet de inhoud versterken.
Het mooie van dit proces is dat het landschap van Terschelling zo medespeler van de voorstelling wordt. Dankzij het zorgvuldige speurwerk tijdens de locatiebezoeken kan de cast het emotionele verhaal straks net zo scherp, rauw en indringend overbrengen op het eiland als op de wal. Wij kijken alvast uit naar het moment dat de motoren van Drift ook op het eiland mogen ronken!