In 2026 staan de dansers van Ivgi&Greben opnieuw op Oerol. Met de nieuwe voorstelling Not Yet onderzoeken ze wat het betekent om samen iets op te bouwen. Als mens, als groep, als gemeenschap. Op Oerol ontstaat in een open landschap een tijdelijk begin. Een gesprek met dramaturge Judith Schoneveld over de ontwikkeling van de voorstelling en de zoektocht naar een passende locatie.
Wie het werk van Ivgi&Greben kent, weet dat het draait om intensiteit. “Onze dans is expressief en gaat over de mens in al zijn lagen,” vertelt Judith. “Over gevoelens en gedrag, over de spanning tussen individu en groep. We tonen schoonheid én slechtheid, maar zonder oordeel.”
Een reflectie op nu
Not Yet is een voorstelling die sterk verbonden is met deze tijd. “Het is een reflectie op de wereld waarin we leven,” legt Judith uit. “We zien veel beweging, maar ook verwarring en afstand. We willen een moment creëren waarin stilstand ontstaat en de vraag opkomt: wat bouwen we eigenlijk samen aan deze wereld, en op welke manier? Misschien is het een wake-up call, maar ook een uitnodiging om opnieuw te beginnen.”
De kracht van de plek
Tijdens Beam on the Beach in 2024 ervoer het gezelschap hoe krachtig de omgeving kan meebewegen met een voorstelling. Die ervaring nemen ze mee naar Oerol 2026. “Voor Not Yet versterkt de kaalheid van het landschap wat we willen vertellen,” zegt Judith. “Een plek zonder eigenschappen. Leeg, open, een beetje verlaten. Juist daardoor ontstaat ruimte om iets nieuws op te bouwen.” Ook de verplaatsing van het publiek door het landschap speelt een belangrijke rol. “We zien het voor ons als een reis, een optocht bijna,” vertelt Judith. “Je beweegt ergens naartoe, samen met anderen. Die fysieke reis maakt het verhaal voelbaar.”
Een nederzetting in beweging
In Not Yet wordt langzaam iets opgebouwd: een tijdelijke gemeenschap, een nederzetting van bewegingen en intenties. “We vragen ons af: hoe sta je in het leven? Waar streef je naar? Wat doe je met elkaar, en wat doe je tegen elkaar?” zegt Judith. “We nodigen mensen uit om het gevoel te ervaren dat er iets ontstaat. Dat ze voor even pionier zijn en daarmee onderdeel van een groter geheel.”
De volgende stap
De komende tijd verdiept het gezelschap zich niet alleen in de artistieke ontwikkeling, maar ook in de relatie met het publiek. “We onderzoeken hoe we het contact kunnen versterken,” vertelt Judith. “We willen dat mensen niet alleen kijken, maar ook voelen en misschien zelfs een beetje wankelen. In sommige scènes introduceren we wreedheid, niet om te shockeren, maar om voelbaar te maken wat verdeeldheid doet.”
