De een neemt een poncho mee naar Oerol en de ander een goed gemoed. In mijn rugtas propte ik een filosofieboek over vriendschap. Ver weg van mijn vrienden probeer ik een betere vriend voor hen te worden en hier misschien zelfs nieuwe vriendschappen te sluiten. Het kunstzinnige deel van mijn doel is om het ideaal van mannenvriendschap nieuw leven in te blazen, en een levend voorbeeld daarvan te zijn.
Geheel tegen mijn verwachtingen in sla ik het boek na aankomst op Terschelling amper open. Wie had nou gedacht dat Oerol afleidingen zou bieden? Niet getreurd, want voor mijn onderzoek bezoek ik gewoon de voorstelling LEVEN van George & Eran Producties / Club Classique, over hoe een vriendschap wordt gevormd door een gedeeld verlies. De meeslepende kijk- en hoorervaring roept vele vragen over vriendschap op en beantwoordt ze soms ook. Achteraf zit mijn hoofd echter vol met nog meer vraagtekens. Ik overval de moegestreden spelers en muzikanten niet gelijk met mijn rusteloosheid, maar de dag erna blijken ze gelukkig meer dan bereid om mij verder te helpen op het pad naar de ultieme vriendschap.
Wat is volgens jou de definitie van vriendschap?
Myrthe Helder (viool): ‘Voor mij is vriendschap de puurste vorm van liefde. Liefde gaat voor mij over onvoorwaardelijk om iemand geven. Over er voor iemand zijn, zelfs als die persoon minder goede kanten laat zien. Dat is een van mijn belangrijkste levenswaarden. In LEVEN zien we twee vrienden die anders reageren op een ongelooflijk moeilijke situatie. Desondanks keren ze uiteindelijk terug naar het besef dat ze elkaars spiegelbeelden zijn, twee maar toch één. Hetzelfde, maar in verschillende richtingen.’
Stel, je komt alleen als bezoeker naar Oerol. Hoe zou jij proberen vrienden te maken?
Eduardo Paredes Crespo (viool): ‘Het leuke aan Oerol is dat iedereen nieuwsgierig is en zich wil verrijken. Het is niet zoals in de ‘echte’ wereld; hier zijn mensen constant bezig met kunst, verhalen en het mooie leven zelf. In mijn eentje zou ik na een voorstelling oogcontact zoeken met vriendelijke gezichten. Na eigen optredens maak ik geregeld mee dat bezoekers zo naar mij toe komen. Door hun complimenten raak ik gevleid en dan is het makkelijker om het contactmoment te verzilveren. Ik heb vriendschappen overgehouden aan zulke situaties.’
Wat is volgens jou het meest achterhaalde cliché over mannenvriendschap, en welk realistischer beeld zet je daartegenover?
George Tobal (tekstschrijver en speler): ‘Dat mannenvriendschap in essentie neerkomt op bier drinken en over borsten praten, dat we pas echte mannen zijn als we ons als samen gorilla’s gedragen. In mijn omgeving zie ik juist kwetsbaarheid en intimiteit, wel vaak pas in beslotenheid. Wat ik ook zie, is dat mijn vrouw urenlang kan bellen met vriendinnen, terwijl mijn vrienden en ik vaak oplossingsgericht luisteren en praten. Al is dat misschien ook een cliché. Wat zeker weten ook een cliché is, is dat vrouwen in films over mannenvriendschap vaak voor disharmonie zorgen tussen de vrienden. Met LEVEN zetten we die traditie nadrukkelijk niet voort.’
Is jouw instrument jouw beste niet-menselijke vriend?
Anuschka Pedano (altviool): ‘Ja! Ik besteed meer tijd met mijn altviool dan met mijn mensenvrienden. Als jong meisje werd ik verliefd op de klank en met deze voorstelling heb ik met nieuwe ervaringen onze band verdiept, zoals spelen terwijl ik op een wasmachine zit. Het is mooi dat al onze instrumenten soms een vriendschap met elkaar lijken te hebben, als ze één stem vormen in ons samenspel.’
Vaak bespreken we wat er niet tussen vrienden in mag komen. Maar wat is belangrijk genoeg om wel tussen vrienden te mogen komen?
Adam Kissequel (speler): ‘Advies. Dat wanneer jouw vriend je raad geeft, je ernaar kunt luisteren en handelen. Of het nou gaat over een ruzie met je partner of problemen op je werk. Dit soort advies moet wel komen van iemand die zich al heeft bewezen als een betrouwbare vriend, iemand die jouw back heeft. Onze voorstelling gaat over twee van zulke vrienden die een ontregelend groot verlies voor de kiezen krijgen. Ze springen hier op conflicterende manieren mee om. Toch blijven ze naar elkaar luisteren.’
Welk muziekstuk is volgens jou bij uitstek de soundtrack voor vriendschap?
Leonard Besseling (cello): ‘Met Club Classique spelen we Der Tod und das Mädchen, “De dood en het meisje” van Schubert, een stuk dat voor mij de essentie van vriendschap vangt. Het is indrukwekkend, soms verdrietig en zwaar, maar het bevat ook lichte, vrolijke en zachtaardige delen. Hoewel de titel letterlijk verband houdt met LEVEN, past het stuk ook prachtig thematisch bij vriendschap, in de breedste zin van het woord. Zoals Adam in de voorstelling zegt, gaat vriendschap over je thuis voelen bij een ander, zowel in nare als mooie momenten.’
Meer info over de voorstelling LEVEN vind je in het programma op de site.
