In De verwachting van… vragen we mensen op het eiland wat ze ervan verwachten. Dat mag over het weer gaan, maar wij zijn de beroerdste niet: alle verwachtingen mogen er zijn. Vandaag: Jesse Norden, politieagent op Oerol, over welke mensen hij gaat arresteren tijdens zijn dagelijkse rituelen.
Tekst en foto: Mirthe Westrik
Wie ben je en wat doe je?
“Mijn naam is Jesse en ik werk tijdens Oerol zeven dagdiensten op rij voor de politie. Overdag hou ik vooral de verkeersstromen in de gaten, en ga ik op meldingen af als die er zijn. Ik heb een festivalbandje en krijg wel iets mee van het festival, maar ik heb ook piketdienst, dus het blijft bij een colaatje. Als er iets is moet ik me omkleden op het bureau, dus ik blijf in de buurt.”
Hoe verwacht je dat Oerol-bezoekers zich gaan gedragen?
“Ik denk niet anders dan het afgelopen weekend, waarin het voor ons gemoedelijk en rustig was. We zijn wel veel bezig geweest met het attenderen van de badgasten op telefoongebruik. Veel mensen weten niet waar ze heen moeten en navigeren dan met hun telefoon voor het hoofd. Dat levert soms onwenselijke situaties op. En mensen hebben een slokje op, dus we moeten mensen af en toe een beetje bijsturen.”
Waarvoor verwacht je het vaakst voor uit te moeten rukken?
“Voor onwelwordingen en ongelukjes op de fietspaden. Als er een voorstelling is afgelopen, vooral bij het Strand, komt er een hoop volk in beweging. Dat in combinatie met een elektrische fiets die 27 kilometer per uur rijdt en een borreltje, kan voor ongelukken zorgen.”
Is jullie dagelijkse ronde een soort ritueel?
“Rond sluitingstijd proberen we altijd de cafés en uitgaansgedeeltes langs te gaan. Alleen nu houden we inderdaad ook in de gaten waar een voorstelling is afgelopen. Als er een grote voorstelling klaar is, proberen we daar op dat moment te zijn. Dat is de komende dagen wel een vast ritueel.”
Verwacht je dat je het vol gaat houden?
“Ik denk het wel. Alleen de combinatie van deze hitte met het uniform… met genoeg schaduw houden we het zeker vol.”
Hoe doe je dat? Ga je soms even onder een boom staan?
“Goed water drinken. De airco in de auto doet z’n werk ook wel, en ik ga midden op de dag echt niet in de volle zon staan.”
Dus de politie is niet aanwezig als de zon schijnt?
“Oeh, nu pak je me goed terug. Zeker wel! Maar op plekken waar je het niet verwacht.”
Wat mogen de Oerol-bezoekers van de politie verwachten?
“Dat we zichtbaar en aanspreekbaar zijn. Er kan een hoop, maar ook tijdens Oerol zijn er grenzen.”
Wat zijn die grenzen?
“Die staan in het wetboek van strafrecht.”
Er kan niet meer dan normaal?
“Nee, nee.”
Jammer. Wat is jouw weersverwachting?
“Ik denk weer een tropische dag. Een strakblauwe lucht, en dan met een mooie sterrenhemel weer onder de lakens.”
Toon Hermans schreef ooit:
[…Bij dat soort mensen wil ik horen
Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven
Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten…]
Wil jij ook bij dat soort mensen horen, of moet je ze oppakken?
“De mensen die zo in het leven staan zijn meestal niet de mensen die we moeten oppakken. Ik hou me bezig met dingen waar ik invloed op heb. Dat zijn vaak de mensen die een borreltje te veel op hebben, geen mensen die in een boom kerven.”
Dus we mogen onze namen in een boom kerven?
“Dat heb ik niet gezegd.”
