Nieuwe plekken ontdekken met geocaching

Als redacteur Jenny Rozema ergens verblijft waar ze niet vaak komt, dan wil ze graag mooie nieuwe plekjes ontdekken. Tijd voor wat geocaching op het mooie Terschelling, want welke schatten zijn hier buiten Oerol om te vinden?

Mocht je het niet kennen: een ‘geocache’ is een kleine houder die ergens verstopt ligt. Dat kan in een holle boom zijn, onder een steen, eigenlijk overal waar je kunt komen zonder een deur open te breken of over een hek te klimmen. Het enige wat je krijgt om deze geocache te vinden zijn de coördinaten van de vindplek.

Ik zoek op internet naar geocaches op Terschelling. Dat zijn er verrassend veel. Ik kies er eentje met de naam “Libri di Marco“. In de omschrijving staat een coördinaat waar zes cijfers van missen. Om deze cijfers te vinden moet ik eerst zes trivia vragen over Terschelling beantwoorden. De vraag “Wat is de naam van het jaarlijkse culturele evenement?” lukt nog wel. Zo leer je toch nog eens iets nieuws over waar je bent.

Na wat extra gepuzzel heb ik mijn coördinaat. Ik wil het invullen in mijn GPS, maar dan ontdek ik dat ik die thuis op het vasteland heb achtergelaten (net als mijn kompas), dus het moet met m’n mobiel.

Mijn digitale kompas leidt me vanuit het dorp een hobbelige zandweg op, langs een stoet weilanden. In de verte zie ik een grote meute tenten met waarschijnlijk een paar Oerol-bezoekers met katers erin. Ik loop verder, tot ik langs een meertje kom waar mensen aan het zwemmen zijn. Onthouden voor vanavond.

Ik groet de mensen in het water en vervolg mijn weg. Niet heel veel verder kom ik langs een rijtje duinen. Over eentje loopt een stijl zandpad omhoog. Nu ik hier toch ben, wil ik ook weten wat er aan het einde van dat pad ligt. Bovenop het duin staat een bijna sprookjesachtig beeld: middenin op het duin, omringd door droog groen-geel gras, staat een kleine, felle knalgroene boom.

Mijn pad loopt verder en leidt me een bos in. Hier kom ik een informatiebord tegen over ‘Atlantik Wall’, vergezeld door een bordje ‘start excursie’.

Uiteindelijk vertelt mijn mobiel me dat ik het coördinaat heb bereikt. Het coördinaat ligt midden op een dichtgegroeid grasveld. De kans lijkt me erg klein dat de geocache daar in ligt.

Ik zoek nog wat rond in de omgeving, maar de cache is nergens te bekennen. Balen! Eenmaal terug kijk ik online nog eens naar de informatie over deze geocache. Dan zie ik pas dat er comments onder staan. Tot mijn stomme verbazing lees ik een comment van iemand anders die ook op Oerol is. En die heeft de cache gevonden! Oké, ik ga dit later nog een keer proberen.