Het moment dat je de pedalen van je fiets voor het eerst rondtrapt om koers te zetten richting festivalhart of accommodatie – dit is hoe het begint. Dit is hoe het festival zich vastzet in de spieren van je lichaam. De tegenwind en de verzuring tegemoet, soms zelfs nog met de koffer achterop of backpack op de rug. De Dagkrant ervaart het festivalbestaan als een full-body-total-workout experience. En zeker niet alleen de beenspieren worden getraind op dit eiland. Wij vinken af:
De buikspier. Ook wel de lachspier. Veelvuldig te trainen, vaak wel als combideal met de traanbuis of empathie-spier. Bij interesse in deze work-out raden we het NUT aan, of de stand-upcomedy bij Stayokay.
De bekkenbodemspier. Een belangrijke spiergroep die maar beter goed getraind kan zijn, want deze spieren zijn je vriend tijdens een zoektocht naar een toilet of een geschikt bosje.
De fronsspier. Het oneindige tegen de zon in kijken heeft ervoor gezorgd dat de fronsspier in het voorhoofd helaas iets te hard aan het werk is geweest. Met als gevolg dat de hele dagkrant nu botox overweegt.
De oogspier. De redactie tart het eigen gezichtsvermogen met onze urenlange schermtijd. Dat proberen we te compenseren door veel in de verte te turen tijdens voorstellingen of op de fiets.
De tongspier. Met name te trainen in de kleine uurtjes op locaties zoals de Deining, het Wrakkenmuseum, de Vijfpoort, of bunkerfeestjes.
De rugspier, de bilspier, de core-stability-spieren. Klagen over de harde bankjes is natuurlijk niet iets waar je de trouwe Oerol-bezoeker op zult betrappen. In plaats daarvan zorgt de Oerol-bezoeker ervoor dat de core-stability spieren goed in orde zijn, zodat 75 minuten op een houten bankje zitten een koud kunstje wordt.
Veel plezier bij het lezen van deze krant over lichamelijkheid.
Groet
De Dagkrantredactie
