Pioniers van Oerol zijn gelukkige mensen

Dinsdagochtend zaten ze netjes in een kring bij Arjensdune, bij Zandscheppers van AtelierNL: de Pioniers van Oerol. Deze goede Vrienden van het festival (die zo gul zijn het festival met een donatie vanaf 100 euro per jaar te steunen), krijgen onder meer toegang tot bijzondere talks en inkijkjes achter de schermen van het festival. We namen een kijkje bij zo’n event om te zien of het iets voor ons zou zijn, en god, laten we eerlijk zijn, om jou als lezer misschien ook te verleiden tot het worden van donateur.

Op dinsdagochtend om elf uur zitten de Pioniers al klaar. Deze ochtend vertelt Lonny van Ryswyck van Atelier NL over de expeditie ZandScheppers, en waarom Atelier NL al zoveel jaar geïnteresseerd is in zand en glas. Lonny vertelt over waar allemaal wel geen zand in zit – tandpasta, chips, glas, beton, zonnepanelen, brillenglazen – om duidelijk te maken waarom de wereldwijde zandcrisis zo’n groot probleem is en wordt, en over hoe zij en kunstenaar Nadine Sterk al in 2006 geïnteresseerd raakten in zand. De samenwerking met Oerol in 2017 – samen met de geweldig positieve reactie van het publiek – bracht het project van AtelierNL naar een volgend niveau. En dat expliciet mede mogelijk gemaakt door donateursgeld van de Pioniers.

Die knikken instemmend en breken soms in met vragen, of om antwoord te geven op vragen van Lonny. En of mensen weten waar het meeste bouwzand ter wereld nu vandaan komt: “Australië”, zegt een van de Pioniers wijs.

Tegen het einde van Lonny’s verhaal lijkt iedereen doordrenkt te zijn van de urgentie van Lonny’s verhaal over de zandcrisis, die veel impact heeft op de manier waarop we leven. Toch is er vooral ook begeestering over de mogelijkheden die bewustwording en kunst bieden. Sommige mensen maken al bakstenen met verpulverd beton, en ook andere vormen van duurzaamheid kunnen op instemmend gemompel rekenen.

Oerol-programmeur Marin de Boer vertelt over het Ecologisch Kompas dat Oerol heeft opgesteld: een document dat met makers die naar het eiland komen wordt gedeeld. Marin vertelt verder over de enorme hoeveelheid werk die zit in het houden van een festival in de beschermde en prachtige natuur. De dikte van het document voor bepaalde vergunningen is absoluut niet mals. Ook vertelt Marin iets waar in ieder geval deze Dagkrantredacteur nooit bij had stilgestaan: dat de grootste impact die een voorstelling op een locatie heeft soms niet zit in wat de makers doen met een plek, maar juist hoeveel publiek er aanwezig is. 600 man die komt aangelopen, dat is natuurlijk ook gewoon van invloed op een plek.

Na een uur zit het praatje voor de Pioniers erop en krijgen ze een presentje in een doosje: een prachtig stuk glaswerk van Atelier NL en een buisje zand.

Pionier Artha van Alkemade toont ons het presentje in de doos. “Ik ben dramadocent en ik heb niet heel veel geld, maar ik heb gewoon het gevoel dat ik móet doneren”, zegt ze. “Hier word ik helemaal blij van. Deze uitleg over het zand en de zandcrisis, ik vind het gewoonweg ontroerend. We gaan zo achteloos om met dat materiaal, zand, dat kennelijk ontzettend schaars is. Het brengt ook allemaal nieuwe lagen aan voor mijn persoonlijke praktijk: ik ben veel met klei en keramiek bezig, dus dit zet mij aan het denken.”

Artha denk even na. “Ik ben zeventig jaar oud en ik vind het heerlijk dat we hier zo in een kringetje op krukjes hebben gezeten. Oerol, daar wil ik mijn hele hart aan verbinden”, zegt ze dan. “Ik leef voor de kunst.”

We zeggen dat wij daar op onze beurt weer blij van worden en ook Artha geeft dan te kennen dat zij blij wordt van het feit dat wij blij werden van haar blijdschap. En zo blijven we bezig.

Ook een zeer warm gevoel krijgen? Steun dan als Artha Oerol met een donatie. Op de Vriendenpagina zie je hoe je Vriend wordt en welke voordelen daarbij komen kijken, en op de Pionierspagina zie je wat het festival verder nog voor de Pioniers in petto heeft.