De alledaagsheid is de afgelopen jaren meer dan ooit een bron van verbeelding en inspiratie geweest voor kunstenaars, schrijvers, journalisten, mensen op social media. Ergens is dat vreemd, want de term ‘alledaagsheid’ impliceert dat het spreekwoordelijke terrein allang ontgonnen is.
Maar ergens is het ook helemaal niet ontgonnen. Bij de voorstelling BRAM reageren mensen enthousiast instemmend als Karlijn Kistemaker vertelt over de metalen gevelvlinders die op huizen prijken.
Lekker herkenbaar, zo is het ook, maar het is ook stilstaan bij de boel, waar je normaal niet bij stilstaat, omdat het zo, ja, alledaags is. Het is denkbaar dat er in het alledaagse juist nog wat te ontdekken valt. En vanuit dat vermoeden maakten we deze dagkrant met het thema ‘het alledaagse’. Daaruit ontstonden verhalen over Oerol-fashion, omgaan met teleurstellingen (vanwege gemiste voorstellingen door eigen toedoen), een interview met een theatermaker die in de psychiatrische zorg ging werken en een verslag van zoektocht naar de beste plek om gecremeerd of begraven te worden op dit eiland want ja, de dood is ook van alledag.
Lees, verlekker, struin (vergeet de lokroepjes niet, ze zijn voor jou) en kijk dan weer omhoog naar de superalledaagse dingen.
Fijne dag!
De Dagkrantredactie
