Hoe beïnvloedt zo’n zeetocht je relatie met open water? Komt het naar boven op de veerpont naar Terschelling?
“Eigenlijk heb ik er weinig herinneringen aan. Deze voorstelling gaat deels over herinneringen en hoe die door elkaar lopen, hoe de mijne bijvoorbeeld verknoopt zijn met de veel sterkere herinneringen van mijn zus. Maar meer dan dat is de voorstelling een viering, een Vietnamees ritueel met eten en veel meer.”
Dat verteld wordt via jouw kookkunsten.
“Iedereen die de rit uitzit krijgt een vast menu met rijst als basis en drie verschillende gerechten die ik heel lekker vind.”
De Aziatische Nederlander in een restaurant is een bekend beeld. Welke rol speelt zo’n archetype in het vormingsproces van deze voorstelling?
“Ik lees de krant en boeken en kan me voorstellen dat mensen op onprettige manieren zijn geconfronteerd met zulke clichébeelden. Maar dat heeft niet veel met mij te maken. Waarom wel, omdat ik Aziatisch ben en kook? Ik denk er niet vaak aan, behalve als je me ernaar vraagt. Uit ervaring weet ik dat zulke vragen meer zeggen over de mensen die ze stellen dan over mij.”
Was Wereld van Wie leuk om te maken?
“Ja, en ook om te spelen. Deze voorstelling gaat eigenlijk over: welke coping mechanisms gebruik je om met heftige ervaringen om te gaan? Het is heel universeel om je verbeelding te gebruiken en te ontsnappen in theater of schrijven of muziek. Ik vind het een mooi mechanisme omdat je er niemand kwaad mee doet. Veel van het moois op de wereld komt daaruit voort. Eric Clapton schreef Tears in Heaven voor zijn overleden zoon. Vele miljoenen herkenden zich in zijn particuliere verwerkingsvorm.”
Van wie is Wereld van Wie dan?
“Dat weet ik niet precies. We wilden voor Oerol eigenlijk een bewerking maken van Ocean Vuongs Op aarde schitteren we even. Een prachtig boek, zelden las ik zo’n universele immigrantenkind-ervaring, dat tegelijk onmiskenbaar Vietnamees is. Helaas liep onze ambitie stuk op een rechtenkwestie. Uiteindelijk schakelden we over naar een voorstelling op basis van interviews met mijn zus, mijn vader en mij.”
Je vader is ook al op het eiland. Geeft dat extra spanning?
“Nee, ik vind dat nooit zo spannend. Natuurlijk vind ik het leuk als hij het tof vindt, maar uiteindelijk vindt dit plaats omdat wij iets moois wilden maken voor een publiek. Hoe eervol is een ode verpakt in een niet geslaagde voorstelling?”
Wat verwacht je van de komende dagen?
“Na de open repetitie afgelopen woensdag kwam er een Duits gezin naar me toe. Veel hadden ze niet verstaan van de tekst, maar ze vertelden dat ze de voorstelling magisch vonden. Dan weet ik dat het goed zit. Ik hoop dat er veel bezoekers langskomen en het gezellig hebben én lekker eten.”
Veenfabriek: Wereld van Wie — van 9 tot en met 18 juni op Oerol.
