Voor het eerst werd ik wakker in het redactiehuis in Midsland, een avontuur op zich. Ligt het aan de maan? Of is het omdat ik mijn kamer moet delen met iemand? Het was in ieder geval een gebroken nacht. Desalniettemin stap ik na het ontbijt op de fiets richting Camping de Kooi in de hoop nieuwe mensen te vinden om te fotograferen, en ze vragen te stellen over het dagthema: experiment en avontuur.
Mijn vraag van vandaag: Wat was jouw laatste avontuurtje?
Op Camping de Kooi ontmoet ik Tatja, die met een kringetje vrienden tussen de tenten zit. Ze is meteen enthousiast als ik haar vraag voor deze serie. ‘Kun je ook een potentiële man voor mij vinden?’ Kort daarna zie ik Evert zitten, in zijn badjas. Hij vindt het prima om mee te doen, staat op, steekt een sigaretje op en loopt braaf mee naar Tatja.
‘Ik zit nu midden in een klein avontuurtje,’ vertelt Tatja. ‘Op weg naar Harlingen kwam ik erachter dat ik mijn tent ben vergeten. En dat probleem is helaas nog steeds niet opgelost.’
‘Dat is niet handig,’ lacht Evert.
‘Nee, daar haal je de woorden uit mijn mond, Evert. Wat zou jij gedaan hebben?’
‘Ik zou gewoon bij iemand in de tent gaan liggen,’ antwoordt Evert droog. ‘Of je bestelt een tentje via internet natuurlijk.’
‘Ik heb me inderdaad laten uitnodigen,’ bekent Tatja.
‘Kijk aan,’ knikt Evert.
‘Door een leuke, knappe man nog wel,’ vervolgt ze. ‘Die zei: “Je mag vannacht wel bij mij.”‘
Evert grinnikt: ‘En, snurkte ‘ie?’
‘Geen minuut!’ zegt Tatja. ‘Sterker nog, we hebben uren gekletst voor het slapengaan. Het was echt gezellig. Maar helaas ben ik nu toch weer op zoek naar een slaapplaats voor vannacht – blijkt dat hij verloofd is! En met dat soort moeilijkheden laat ik me liever niet in. Dus ik zoek een nieuwe vriend. Met een tent, een camper. Of een bejaardenhotel, ik vind het allemaal goed.’
‘Tja, verloofd,’ zegt Evert, ‘Die jongelui doen dat nog, die geloven daar nog in.’ Hij denkt even na over een slaapplek. ‘Zelf heb ik een rood brandweerbusje, maar ik snurk wel. Anders had ik je wel uitgenodigd.’
‘Mag ik het aanbod wel achter de hand houden?’ vraagt Tatja.
‘Tuurlijk,’ knikt Evert. ‘Ik heb zelf ook genoeg meegemaakt op Oerol. Toen ik nog jong was, in 1977, ben ik eens naar De Appelhof gelift. Die camping stond toen wel bekend als de bier-en-sekscamping van Terschelling. Maar dat is héél lang geleden, hoor.’
Tatja: ‘Ik moet zeggen: de enige keer dat ik ooit op De Appelhof verbleef, heb ik me daar ook schuldig aan gemaakt…’
‘Tja,’ zegt Evert. ‘Het zit daar in de lucht, denk ik. Of ikzelf nog op avontuur uit ben? Nee, want avonturen moet je niet zoeken – die overkomen je.’
