Deel 3: Vinije & Meiga

Lisa van der Rhee fotografeert en interviewt Vinije van kunstenaarscollectief Totomboti en Meiga, een hotelschipbemanningslid, over de vraag: wanneer heb jij voor het laatst iets bijgedragen aan vrede?

Beeld: Lisa van der Rhee

Lisa maakt deze Oerol-editie de rubriek ‘De ontmoeting’, een serie waarbij ze twee mensen die elkaar niet kennen fotografeert alsof ze elkaar wél kennen, en ze met ze in gesprek gaat over het thema van de dag.

Op het groene strand tref ik Totomboti, een kunstenaarscollectief uit Pikin Slee, Suriname. Vinije wordt naar voren geschoven als vrijwilliger. Hij draagt een rood-witte Pangi en wil graag meedoen. Nu nog iemand die hij gaat ontmoeten. Op een kleedje zie ik een koppel met baby en hond, vreedzaam in de zon. Meiga durft wel mee te doen, samen met baby Ewan. Vriend Douwe luistert mee. Ze bemannen een hotelschip dat tijdens het festival in de haven ligt.

Mijn vraag van vandaag: ‘Wanneer heb jij voor het laatst iets bijgedragen aan vrede?’

Vinije & Meiga

Vinije: ‘Poeh, dat is een groot thema, vrede. Wij zijn een kunstcollectief. Hier in het zand maken we een kunstwerk waarbij we samenwerken met natuur, de zeegoden, de maan en het water. Onze kunst heeft raakvlakken met de natuur, bescherming hiervan én met onze gezamenlijke voorouders. Edje, lid van ons collectief, heeft een beroemd citaat als mensen vragen hoe we hier terecht zijn gekomen: “Onze voorouders hebben elkaar eerder ontmoet, daarom zijn we hier.” Dat gedeelde verleden willen we laten samensmelten. De Nederlandse kennis van water combineren met onze kennis van de natuur en de goden. Bij zo’n theater in het zand is het idee dat mensen samenkomen, “manda-posu”: als je een mand gaat vlechten, dan maak je eerst het geraamte. We maken een netwerk van mensen, en zo creëren we een platform voor verhalen. Dus als je mensen dichter bij elkaar brengt, helpt dat misschien een beetje mee aan vrede?’

Meiga: ‘Voor mij is het belangrijk dat je zo bewust mogelijk probeert te leven waar je bent, in het moment zijn. Het samenbrengen van de mens en de natuur. Van kleine dingen genieten. Op het schip is het ook ‘go with the flow’, de mensen komen en gaan, en wij proberen ze een fijne tijd te geven. De groep ontstaat altijd snel, iedereen komt apart aan maar je zit al snel aan tafel met z’n allen en smelt je samen als groep.’

‘Dat schip is onze verbinding,’ zegt Vinije enthousiast. ‘Wij hebben ook een zeilboot! We zijn vanaf scheepstimmerwerf “De Hoop” gekomen.’

Meiga: ‘En ons schip heet “Hoop doet leven.”‘

Totomboti heeft dit jaar een residentie op het eiland. In de komende periode onderzoekt het collectief hoe Saramakaanse natuuropvattingen (vanuit spirituele wetten) zich verhouden tot Nederlandse vormen van natuurbescherming. Kijk hier voor meer informatie.