Wanneer je over de nacht schrijft gaat het al gauw over feesten, alcohol en escaleren. Toch lijkt het me ook goed (en gezond) om op een andere manier met de nacht om te gaan, want het normaliseren van alcohol vind ik best wel een probleem. Hoe ga je nuchter door de nacht? Ik vraag het mijn Dagkrant-collega en kamergenoot Lucas, hij gaat zijn hele leven al nuchter door het leven. Met de lessen die hij voor me heeft kan ik vast ook zonder alcohol een goede avond hebben. Toch?
Lucas, vertel! Hoe komt het dat jij altijd nuchter door de nacht gaat?
Ik heb toen ik 17 was weleens een biertje geprobeerd te drinken. Maar ik werd er zo ziek van dat ik sindsdien nooit meer heb gedronken. En drugs gebruik ik ook niet. Ik heb het gewoon niet nodig en het lijkt me niet fijn om zelf te doen.
Maar hoe is het dan om naar feestjes te gaan waar dat wel gebeurt?
Lange tijd heb ik dat lastig gevonden, maar ik heb, denk ik, de formule gekraakt. Ik bereik een even goede high met dansen, die andere mensen door alcohol of andere middelen krijgen. En door groepen: ik krijg superveel energie door mensen om me heen en laat me meevoeren door hun energie. Koffie of cola helpt ook. En ik heb geleerd te omarmen dat je soms gewoon moe kunt zijn. Alcohol of drugs lossen dat gevoel voor je op, maar je kunt ook gewoon goed voelen dat je moe bent en beseffen dat dat nu oké is en waarschijnlijk wel weer over gaat.
Wat is het moeilijkste moment van de nacht?
Tussen 2 en 3 uur ‘s nachts is het voor mij altijd moeilijk. Dan ga ik aan de zijkant staan en bekijk alles alsof ik een antropoloog ben, waardoor de moeheid wat op afstand komt te staan en snel wegtrekt. Zie het uitgaan niet als een doel. Zie het als een reis.
*Met de tips van Lucas in mijn achterhoofd ga ik nuchter de nacht in. Bij het avondeten op de Deining drink ik een cola. Ik kijk naar de muziek op de Vallei, dans met een groep hard mee op de heerlijke hits van DJ Hellie en voel een beetje van de high die Lucas me omschreef.
Toch voel ik ook al snel dat drankjes halen misschien wel de hoofdactiviteit van de avond voor me is: zonder van drankje naar drankje te leven, mis ik een richting. Dat verklaart ook dat ik alsnog veel drink: eerst een cola, daarna een cortado, een 0.0 sangria, dan een flat white, een karmeliet alcoholvrij, dan een gewoon alcoholvrij biertje en tenslotte nog een cola. Na al die drankjes gedronken te hebben, kan ik me bijna niet voorstellen dat ik op een normale feestavond al snel een paar liter bier naar binnen giet.
Als de Deining sluit sta ik nog even met een groepje mensen te praten, maar ik vind het gesprek en de grapjes zo clou-loos dat ik me bijna geen onderdeel meer voel. Bij de Vijfpoort is dat gevoel er nog steeds. Ik voel me meer timide dan anders. Dan zie ik Lucas weer, hij fladdert rond als een sociale vlinder. Hij zegt: “Je ziet er uit als een hond die bij drukte een beetje sipjes onder een stoel gaat liggen”. Blijkbaar kan je nuchter ook gewoon lomp uit de hoek komen.
Toch begin ik me weer wat beter te voelen. De energie komt een beetje terug en ik heb leuke gesprekken met de mensen om me heen. Ze praten wel érg veel over zichzelf. Een vrouw bij wie ik dat benoem geeft aan daar geen alcohol voor nodig te hebben.
Als ik aan mensen om me heen vraag wat ze allemaal gedronken hebben, schrikken ze van hun lange opsomming. Ook de beschrijving van wat ze drinken verandert: het zijn verkleinwoordjes die de klok slaan. Wijntjes, glaasjes, biertjes en meer van zulks. Wat staan we eigenlijk weinig stil bij wat we in ons lichaam gieten.
Alles om me heen wordt steeds luider en er vallen steeds meer glazen kapot. Bij de Vijfpoort wil ik al helemaal niet meer binnen komen: nuchter is mijn neus een stuk gevoeliger voor lichaamsgeuren en -gassen.
Een avond nuchter zijn creëert een moment om daar anders naar te gaan kijken: bewust kiezen om niet te drinken zorgt voor andere verbindingen met mensen, andere gesprekken en een avond die niet beter of slechter is dan een avond met een borrel op, maar vooral heel erg anders.
Als de muziek stopt ontspint zich een prachtige voorstelling voor me: mensen proberen elkaar te overtuigen om mee te gaan naar hun favoriete plek, afscheid nemen lijkt eindeloos te duren en de helft van de mensen lijkt hun fiets kwijt te zijn. Een jongen die naast me staat beschrijft het als volgt: “Als de muziek uit is, is de avond eigenlijk precies hetzelfde als daarvoor, maar dan zonder muziek.” Een beschonken filosofische zin die op een andere avond ook uit mijn mond had kunnen komen.
Ik fiets nog even met een groepje mee naar de Kooi, waar iedereen hoopt dat er nog wat te dansen is. De Kooi blijkt dicht, wat me een goede reden geeft om af te taaien. Rond 3 uur lig ik in bed. Ik val in slaap met de fijne gedachte dat ik vaker zal besluiten of ik wel of niet zal gaan drinken. Het is best leuk om niet nuchter te zijn, maar het is nog leuker als dat een keuze is, in plaats van een vanzelfsprekendheid.
Om 5 uur schrik ik wakker. Mijn kamergenoot Lucas duikt nu ook zijn bed in, nog even nuchter als aan het begin van de nacht.
