Terwijl Ferry zich installeert met al zijn podcastspullen, laat ik Marjolein de keuken zien. Of ja, ik probeer de keuken aan haar duidelijk te maken. Ik probeer me te verplaatsen in de belevingswereld van iemand die niets kan zien. Met mijn hand op haar onderarm gaan we de onderdelen van de keuken af: hier is het greepje van de koelkast, hier is de kraan en de wasbak, hier zetten we de vieze koffiekopjes neer om die vervolgens niet meer aan te raken.
Voor de komst van Ferry en Marjolein hebben we het redactiehuis een beetje opgeschoond. De vloeren hebben we vrijgemaakt, zodat ze zo min mogelijk obstakels tegenkomen.
Op weg naar de slaapkamer ontdekte Ferry een drempel die me nooit is opgevallen, een richeltje van zo’n drie centimeter. Hij gaf het door aan Marjolein: ‘Na de drempel zit nog een drempel.’
Als we praten over de toegankelijkheid van Oerol komt het woord ‘drempel’ weer langs. Ferry zegt zonder overdrijving dat er geen ander Nederlands festival zo toegankelijk is als Oerol. Hij citeert coördinator toegankelijkheid Jacqueline Leenders, die hij sprak voor de eerste aflevering van Leef je uit!. Ze zegt in de podcast: ‘Als er drempels zijn, wordt er alles aan gedaan om die weg te nemen of om mensen eroverheen te helpen, zodat iedereen zich welkom kan voelen.’
Dus bij deze, Ferry en Marjolein: een warm welkom bij de Dagkrant en bij Oerol. En sorry voor de vuile vaat.
