Gert zat op de Deining een flammkuchen te eten met het bord op schoot, stoel gericht naar de dansvloer, met een intensiteit alsof hij een voetbalwedstrijd op de televisie keek. Ik vroeg: “heb je misschien advies?” Hij zei: “Onderzoeken tot het denken het begrijpt en het voelen het beaamt. Daar heb je je antwoord!” – “Wat bedoel je?”, vroeg ik. “Onderzoeken tot het denken het begrijpt en het voelen het beaamt!”, zei hij opnieuw. “Ik moet dat niet verder uitleggen.”
Peter stond ook te wachten voor hij naar Zwermers’ Calling Nature kon, er ging muggenspray rond in zijn groepje en die mocht ik bietsen. We meenden elkaar te herkennen van vroeger. Wat is zijn advies? “Neem altijd een nood-sultana mee. Op Oerol is dat toepasselijk en bij heel veel situaties: lange files, vertraging met de trein, etcetera.”
Deze mevrouw stond ook in de rij voor Calling Songs. Het was haar 45e editie van Oerol! Ik was zó onder de indruk en blij van dit nieuws dat ik wel vroeg wat haar advies was, maar toen prompt vergat haar naam te vragen. Haar advies: “Je moet altijd naar lekker veel voorstellingen gaan.” Mevrouw, nogmaals van harte gefeliciteerd met uw 45e editie, en als u dit leest, zou u dan uw naam naar [email protected] willen mailen? Dan kunnen we dat bij dit stukje zetten.
Maartje Bonarius is regisseur van de uitstekende voorstelling Droplines, een voorstelling waarin jongleren wordt gebruikt om op magistrale wijze over falen te spreken. Net na de show vroeg ik haar wat haar advies is. “Doe het gewoon”, zei ze.
Dit is Maril. “Wat is je advies?”, vroeg ik. “Geniet”, zei ze.
Lies was zojuist naar de voorstelling Droplines geweest en sprak me aan. “Wat is je advies?”, vroeg ik. “Lekker fietsen, kilometers maken”, zei ze.
Dit is Anne Hettema. Ze is subco varia 4 op Oerol, waardoor zij goed op de hoogte is van het reilen en zeilen van de vrijwilligers die publieksbegeleiding doen en ze ervoor zorgt dat zij een zo fijn mogelijk festival ervaren. “Wat is je advies?”, vroeg ik. “Je moet je lens even afvegen”, zei ze. Dat deed ik toen.
Gerben Bakker verkocht kaas in de kraam van de Zeekraal, Oosterend. “Wat is je advies?”, vroeg ik. “Genieten van het mooie weer en het eiland, ga erop uit en blijf niet op een plek”, zei Gerben. “Om Oost is veel te doen, ook bij de locatie Zeekraal Oosterend, vanmiddag staat er bijvoorbeeld een bandje. Wij hadden overigens laatst een prijs voor ‘de beste kaas van Nederland’ gewonnen, dus ik raad zeker ook aan een lekker stukje kaas te kopen.”
Cleo Berenbroek is professioneel adviesgever: ze is vrijwilliger bij info, tickets en service en stond toen ik haar sprak bij het informatiepunt in Midsland waar je informatie, merchandise en festivalbandjes kunt halen. Mensen vragen welke voorstellingen ze moeten zien, of een Oerol-trui goed staat of niet. Ze legt uit dat je goed advies geeft als je ‘gewoon een beetje aardig bent.’ Klinkt logisch, maar toch goed om even te herhalen. Ook is het volgens haar belangrijk om te kijken wat voor iemand er voor je staat, zonder te veel aan te nemen over die persoon. “Heb je advies voor me?”, vraag ik dan. – “Voor jou?”, vraagt ze. “Wat is je advies”, vroeg ik. “Hmm, even denken hoor. Een goed of slecht advies? Dat zou de drempel wel verhogen of verlagen. Nou, ja, ga gewoon zo veel mogelijk kijken. Dat is denk ik wel mijn advies. Ga zoveel mogelijk voorstellingen bekijken. Ook qua genres waar je niet heen zou gaan. Voor je het weet ben je verrast en verbaasd en heb je iets fantastisch meegemaakt!”
Suus is vrijwilliger bij de infobalie. Ik vroeg of ze wisten of de teken-infostand van de GGD nog ergens te bekennen was, maar als die niet op de braderie in Midsland stond, wisten ze het ook niet. “Wat is je advies?”, vroeg ik. “Voor de teken?”, zei ze. “Gewoon, algemeen”, zei ik. “Voor de teken?”, vroeg ze. “Voor de teken”, zei ik. “Hoge laarzen aan, goed checken, zeker als je in het gras hebt gezeten. Oksels, haren, achter de oren. Ze kunnen overal zitten. Laatst vertelde een vrouw dat als ze haar hond uitliet er soms wel dertig teken op zaten.”
Kilian de Jong was vrijwilliger bij My Little Tragedy, en hij is kunstenaar en werkt met kinderen. “Wat is je advies?”, zei ik. “jeetje, gewoon uit het niets? Ik zou jou adviseren nog meer Oerol in je dagelijks leven te betrekken. Dat is het advies. De leuke dingen van het eiland meenemen, om zo een leuker leven te hebben. Niet te veel in het denken zitten, meer in het doen, lekker de dag laten bepalen door de wind van het eiland.”
