Een paar uur voordat de Deining officieel wordt geopend, loop ik met Lola over het terrein. Ze is sinds een paar weken met iemand aan het daten: Yasmine. Ze kennen elkaar van eerder werk, daar zagen ze elkaar iedere dag en op een afscheidsborrel sloeg het ineens over. Sindsdien hebben ze iedere dag contact en zien ze elkaar wekelijks. En vandaag, alleen vandaag, is Yasmine ook op Oerol. Maar naast een beetje verliefd is Lola ook gewoon Locatiehoofd horeca, en dus moet ze de hele dag werken, hier op de Deining. Daarom heeft ze vandaag De Invaller ingeschakeld: iemand om in haar plaats op date te gaan met Yasmine.
Om een zo goed mogelijke stand-in van Lola te kunnen zijn, vraag ik Lola iets over zichzelf te vertellen. Ze zegt dat ze graag reist, dat ze kort geleden een half jaar in Japan heeft gewoond. Ze houdt van muziek en voorstellingen waarin iets nieuws gebeurt of waarin iets wordt gezegd dat je aan het denken zet. Ze vindt Yasmine gewoon heel leuk. “En door dit”, zegt Lola, “heb ik nu al het gevoel dat ik meer met haar ben vandaag.” Met die informatie en grote verantwoordelijkheid ga ik aan de slag als haar Invaller. Ik spring op de fiets richting het oude voetbalveld, voor mijn date met Yasmine.
“Ben iets later!”, appt Yasmine me. Ik druk mijn naamsticker met de naam Lola nog eens goed aan. Ik vraag me af of Lola zenuwachtig zou zijn. Ik word voor de zekerheid maar zenuwachtig. Ik kijk naar de alsmaar groeiende groep mensen die met hun telefoons in de lucht naar de kaartjesscanners bewegen. We gaan naar Pucks Midzomernachtsdroom, van Veenfabriek. Als ze aan komt lopen vertelt ze over onze eerdere dates: “We hebben elkaar wel vaker gezien, maar nog nooit echt een date met een activiteit. Dit is eigenlijk onze eerste echte date.”
We zoeken een plekje, helemaal bovenin op de tribune. Ik, Lola, prop mijn veel te lange benen om de rug van de man voor me. “So this is love”, begint het personage Puck. Puck, uit Shakespeare’s toneelstuk A Midsummer Night’s Dream, de zelfbenoemde ‘liefdesgod’. “Verliefdheid. De opwinding. Een ander mens. In jezelf iets nieuws ontdekken. Weet u nog hoe het is om verliefd te zijn?”
De voorstelling voelt als een grote droom: dwergen, sprookjeskoningen, magische poeder, sneeuwwitje. Ik probeer de voorstelling zo goed mogelijk te bekijken vanuit de ogen van Lola en vindt het een goede voorstelling, omdat er iets nieuws gebeurt en dat er iets in wordt gezegd dat je aan het denken zet. Binnen het theaterstuk wordt door de personages nog een theaterstuk opgevoerd, waarin het personage van Sneeuwwitje de rol op zich neemt van Muur. Muur is een muur die tussen twee geliefden in staat. Het is een muur met een spleet, waardoor de geliefden elkaar lieve woordjes kunnen toefluisteren.
“Als we ‘s avonds met elkaar bellen, raden we van elkaar waar we over zullen dromen”, vertelt Yasmine me later. Gisteren nog had Lola tegen haar verteld dat ik de wind op Terschelling zo heftig vond, en dus had Yasmine voorspeld dat ze zou dromen over een eindeloze winderige fietstocht. Ik kan me niet herinneren wat Lola heeft gedroomd. “En dan zeggen we ook altijd: oké, dan kom ik wel even naar je toe in je droom, en dan zeg ik even hoi.”
“Weet u nog hoe het is om verliefd te zijn?”, roept Puck in de voorstelling nog eens.
Yasmine en ik halen na afloop een suikerspin met appelsmaak. Ik denk aan de laatste keer dat ik, Lola, een suikerspin had: waarschijnlijk toen ik een half jaar in Japan woonde. Terwijl we happen van ons groene gesponnen suiker eten, zegt Yasmine dat ze het echt een Lola-voorstelling vond. “Dus het was goed dat je er toch bij kon zijn.”
Wil je net als Yasmine en Lola’s invaller naar Pucks Midzomernachtsdroom? Koop hier je kaartjes.
En kun jij ook wel ergens een Invaller voor gebruiken? Mail dan naar [email protected]
